We konden onze reis in Zuid-Engeland toch niet beëindigen zonder eerst aan Sissinghurst een bezoek te brengen. Veruit de bekendste tuin in het graafschap Kent, ook de ‘Garden of England’ genoemd.

De tuin is niet enkel geweldig om te ontdekken maar er hangt ook een geschiedenis aan vast. Het is het verhaal van een rijk koppel, zij een schrijfster en hij een diplomaat. (Als het verhaal u niet interesseert, kijk dan enkel naar de foto’s, ik heb er nog een honderdtal op aanvraag.)

Het koppel trouwde en kocht het gigantische Sissinghurst domein dat eigenlijk al aan haar had moeten toebehoren maar omdat ze een vrouw was, had ze het eerder niet kunnen erven. Zo ging dat in de jaren twintig van de vorige eeuw.

Samen bouwden ze gedurende veertig jaar de tuin op tot wat hij nu is, gewoonweg formidabel. In compartimenten, volgens kleuren, met grote hagen, met vijvers met karpers. Dat alles op een enorme oppervlakte en overal zeer doordacht.

Hun tuin werd een groot succes en dat kon ook gezegd worden van hun huwelijk terwijl het wel op zijn minst onconventioneel te noemen was.

Ze onderhielden allebei buitenechtelijke relaties, Vita met vrouwen (onder andere met Virginia Woolf) en Harold met mannen. Maar op een of andere manier slaagden ze er toch in om hun twee kinderen op te voeden en om efficiënt samen te werken in de tuin. Hun levenswerk wordt vandaag beheerd door The National Trust.

Na het tuinieren overdag trok Vita zich terug in haar schrijfkamer in de toren. De kamer is niet meer veranderd sinds haar dood in 1962.

Nadat we bekomen waren van de bloemenpracht en de bizarre liefdesgeschiedenis, reden we naar Canterbury voor onze laatste uitstap van de dag. Die stad is natuurlijk het meest gekend voor haar enorme kathedraal.

Maar het heeft meer te bieden dan dat. De binnenstad is best gezellig en ook de oever van de rivier mag er zijn. We genoten ervan en oh ja, in een grote boekenwinkel zagen we het allernieuwste Engelse fantasy boek staan.

Vandaag was de laatste dag van onze reis en we hadden nog enige tijd voor we onze LeShuttle trein moesten halen. Dus ontbeten we super vroeg, pakten alles in en gingen de White Cliffs of Dover bewonderen. Mooi!

En een mooi contrast met het groene achterland dat Schots of Iers aandeed.

That’s all folks!

Tot een volgende keer!