Met de eerste 1000 km op de teller en met pijn in het hart heb ik vanochtend afscheid genomen van de Laghi. Ik denk dat ik afstam van een amfibie want als ik in de buurt van water ben voel ik me goed, om het even in welke vorm: een rivier, een snel stromend bergbeekje, de onmetelijke oceaan. Misschien heeft water een kalmerende werking op mij, en als dat zo is dan is dat me vandaag zeker van pas gekomen.

Normaal gezien gingen we volgens de minutieus opgestelde planning om 14u arriveren in de middeleeuwse stad Lucca. Echter, pas om 16u30 zijn we de lange lommerrijke dreef ingereden van Villa Principessa waar we een kamer hadden gereserveerd.

Vandaag heeft Italië dus aan mij een reden gegeven om hier niet op vakantie te komen namelijk het chaotische verkeer. Weet jij waarom de meeste autostrades die we vandaag hebben bereden slechts uit twee (2) rijstroken bestaan? Ik niet.

Of weet je misschien wat met de volgende tekst op een dynamisch verkeersbord bedoeld wordt:

Coda km X 5

Aulla

Nodo A12

En moest het nu nog enkel bij een file blijven, daar kennen wij in België ook iets van. Maar zowel mijn teergeliefde als ikzelf werden knettergek van die Italiaanse chauffeurs die met een klein autootje constant kwamen bumperkleven of die ons slalommend langs rechts probeerden in te halen tegen een veel te hoge snelheid.

De rit duurde zo lang dat we allebei dachten dat ze nooit zou eindigen. En dan hebben wij nog het geluk dat er geen dreumesen ons om de haverklap gevraagd hebben of het nog ver is. Toen we eindelijk op bestemming waren en ons uit de auto hebben laten vallen, zijn we vliegensvlug ingecheckt en hebben we de spurt ingezet naar het zwembad.

Met als gevolg dat ik dit stukje aan het schrijven ben, languit op een gerieflijke ligstoel aan het zwembad en dat ik momenteel mijn drang naar culturele ontdekkingen en kilometersvreten even ver weg heb opgeborgen.

Maar zoals jullie weten onthoudt een mens meestal het goede en worden de minder positieve hoofdstukken steeds bedekt met de mantel der liefde, vervagen ze elke dag een beetje meer, tot je ze helemaal vergeten bent.

Een leuke en zwoele avond in Lucca zal ons daarbij zeker helpen. Tot morgen!