My friend the wind 

My friend the wind, wie zong dat ook al weer? Juist ja, die Griekse zanger in dat grote tafelkleed, Demis Roussos. Wel, beste Demis, dan wordt het tijd dat je je vriend eens meeneemt naar hogere regionen. Want onze vriend is hij al lang niet meer. Zou de klimaatsverandering nu ook al effect beginnen te…

Dag 7 tot en met 9: Sweetbaby

Net zoals geuren maken geluiden voor iedereen deel uit van vakantie. Het ruisen van de branding. Het roepen van de meeuwen die boven ons hoofd zweven. Het gejoel van kindjes wanneer hun zandkasteel overstroomd wordt door de onverbiddelijke zee. De harde slagen van een zware hamer en het geluid van krakend hout. Ja hoor, dat…

Dag 6: Een nieuw jaar

Nieuwjaarsdag brachten we niet door met kijken naar schansspringen op TV en het opeten van de restjes van oudejaarsavond. We lagen daarentegen te zonnen op een klein strandje dat we ontdekt hadden op basis van een tip van een insider. Omdat het grotendeels verborgen ligt achter een rotspartij, vonden we daar beschutting tegen de nog…

Dag 5: oudejaarsavond bij den elektrieker

Oudejaarsavond in Playa de San Juan is altijd een aparte belevenis. Door de zachte temperaturen is het sowieso al een aparte sfeer. Kerstbomen zijn er niet te bekennen en het lot van de schaarse kerstverlichting is haar gloed te werpen op stille en verlaten straten.  Het is dan ook niet makkelijk om met veertien vrienden…

Dag 4: Gone with the wind

Wanneer we de derde dag ter plaatse stilaan in ons ritme begonnen te geraken, daagde er een nieuwe spelbreker op: de wind. Normaal gezien blijft die hier steeds beperkt tot een verdwaald briesje,  dat hoogstens even de haren beroert van de duttende dames op het strand. Gisteren was dat wel even anders. Het dorpspleintje, traditioneel…