Oudejaarsavond in Playa de San Juan is altijd een aparte belevenis. Door de zachte temperaturen is het sowieso al een aparte sfeer. Kerstbomen zijn er niet te bekennen en het lot van de schaarse kerstverlichting is haar gloed te werpen op stille en verlaten straten. 

Het is dan ook niet makkelijk om met veertien vrienden een locatie te vinden om de overgang naar een nieuw jaar te vieren. In het verleden zijn er toch al enkele memorabele avonden geweest die voor eeuwig in ons collectief geheugen gebeiteld zijn.

Zoals die keer bij de Chinees, het restaurant weliswaar, niet de winkel, waar je iets koopt aan 50 cent en het vervolgens na 2 dagen in de vuilnisbak gooit. Die bewuste oudejaarsavond kan ik nog het best vergelijken met een aflevering van het hilarische Fawlty Towers. 

En nu was het dus tijd voor een nieuwe editie. Het begon braafjes als een schooluitstapje, met twee taxi’s die ons netjes op tijd kwamen ophalen. Vol blijde verwachting reden we de bergen in. Toen de twee taxi’s ons hoog en droog achterlieten bij Cafetaria Vanessa, wisten we nog niet dat we hen nooit meer zouden terugzien. 

Op onze weg naar het zaaltje liepen we langs een lange toog waar een paar oude dorpsbewoners aan gekluisterd waren. Het was duidelijk dat zij in het leven de goede afrit gemist hadden. Binnen troffen we een lange tafel aan die duidelijk voor ons bestemd was. Dat kon je afleiden van de plastiekfolie waarin de gehele tafel gehuld was, blijkbaar was onze reputatie ons voorafgegaan.

Vooraan was er een kleine geïmproviseerde dansvloer en stond er een laptop met mogelijkheid tot Karaoke. Wel enkel met Spaanse liedjes. Onbekende Spaanse liedjes. Gelukkig was er You Tube.

Eenmaal aan tafel werden de flessen lokale rode wijn, voorzien van een ‘melkstopsel’, gretig geproefd. Maar niet voor lang. Aangezien er geen harde borsteltjes op tafel lagen om die vieze nasmaak van onze tongen te krabben, werd al snel ander en beter druivensap besteld.  

Na de tapas, waarvan ik vooral de lekkere ensaladilla onthou, was iedereen benieuwd naar het vervolg van het menu. Want vóór het feest circuleerden er verschillende geruchten over het feestdis. Zou de kip erbij zijn of niet? Uiteindelijk heeft ze haar kat gestuurd maar gelukkig kregen we in ruil een sla met veldsla (ja, u leest het goed), royaal gedecoreerd met brokjes witte isomo.

De entrecote die daarna op ons bord kwam was uitmuntend maar van het dessert kan ik u niets vertellen. Want dat heb ik aan mij moeten laten voorbijgaan. Ik had namelijk het onzalige idee opgevat om enkele liedjes te spelen vooraan op de laptop. 

Al snel werd ik omsingeld door een groep vrouwen die op de dansvloer rare heupbewegingen kwamen demonstreren. Er waren er zelfs die zich waagden aan Karaoke. Gelukkig was de klank van de installatie dermate slecht dat we enkel de muziek hoorden. 

Ondertussen was het voltallige personeel van het restaurant uit de keuken gestapt en stonden zij ons verbouwereerd gade te slaan. Ik denk dat ze nog nooit een dergelijke bende over de vloer hadden gehad. De uitbater, die in een vroeger leven elektrieker was, krabte zich in het haar en vond ons Belgen waarschijnlijk maar een raar volkje.

Wanneer het hoogtepunt voorbij was, en enkel nog lege flessen de tafel sierden, was het tijd om de aftocht te blazen. Toen bleek dat er geen taxi’s meer beschikbaar waren die nacht, kreeg ik als Chinese vrijwilliger de sleutels van de enige auto in handen. 

Ik stapte dus naar de grote Jeep en ik had nog maar net de deuren ontgrendeld toen zeven anderen in een mum van tijd in de wagen sprongen, alsof het beren waren die honing geroken hadden. Twee dames gooiden zelfs al hun principes van elegantie overboord en wierpen zich zomaar in de koffer. 

Toen we al een tijdje onderweg waren, in het pikdonker en langs steile afgronden, heb ik om zeker te zijn even mijn raampje opengedraaid, om te zien of er niemand op het dak lag. Want ik kreeg echt de indruk dat ik onderweg was met een groepje illegale immigranten. Alleen al door hun eigenaardige brabbeltaaltje dat ze onder elkaar spraken.

Morgen om 18u30: het nieuwe jaar en de goede voornemens