Nieuwjaarsdag brachten we niet door met kijken naar schansspringen op TV en het opeten van de restjes van oudejaarsavond. We lagen daarentegen te zonnen op een klein strandje dat we ontdekt hadden op basis van een tip van een insider. Omdat het grotendeels verborgen ligt achter een rotspartij, vonden we daar beschutting tegen de nog steeds aanwezige en onvermoeibare wind die dit jaar duidelijk overuren wou presteren.

Het was een piepklein strandje, met alleen maar kalme mensen rondom ons en we genoten intens van de rust en van de stilte die er heerste. Ik liet mijn gedachten de vrije loop en ik dacht aan de goede voornemens die samen met een nieuw jaar telkens weer opduiken.

Ik had daarover al eens navraag gedaan bij enkele vrienden, maar ik ving telkens bot. Niemand wou vermageren, stoppen met roken of minder drinken. Komt dat omdat iedereen weet dat ze het toch niet lang zouden volhouden? Of gewoon omdat ze zich zo goed in hun vel voelen en al die regeltjes beu zijn over hoeveel je BMI mag bedragen en hoeveel glazen alcohol  je nog mag drinken per dag?

Wat gaat men ons nog opleggen of verbieden in de toekomst? Gaan we thuis nog mogen een glas wijn drinken in aanwezigheid van de kinderen? Gaat Pascale Naessens minister van Volksgezondheid worden en gaan we allemaal avocado’s moeten eten tot het onze oren uitkomt?

Wat mezelf betreft, ik ga alvast meer luisteren naar mijn lichaam. Als ik dorst heb, ga ik drinken, en om het even waarvoor ik zin heb. Als ik thuis kom van het werk, en ik heb geen zin om in de kou of de regen te gaan joggen, ga ik ook niet joggen. En ik ga daar geen schuldgevoel over proberen te hebben. Als ik zin heb in van die goudgele frietjes, en vooral in die kleinste, die te hard gebakken zijn, ga ik die eten.

Bovendien, regelmatig eens zondigen is gezond, dat brengt je mentaal terug in evenwicht. En moest ik daarbij toch te veel over de schreef zou gaan, is er nog altijd mijn teergeliefde, die mij discreet en met zachte hand snel terug tot rede zal brengen. 

Ik wens dan ook al mijn lezers toe dat 2017 het jaar wordt waarin jullie ook dat evenwicht zullen vinden tussen hart en verstand, tussen rede en emotie. En indien dat soms niet het geval zou zijn, hoop ik dat jullie onvoorwaardelijke troost vinden bij jullie eigen, unieke teergeliefde. Succes!