Dag 18: de zonnige wc

In Saint Quentin de la Poterie, waar we gisteren verbleven hebben, schijnt de zon niet alleen aan de hemel. Het bewijs daarvan ziet u op bovenstaande foto, en ja hoor, ik hoor het u al zeggen, we zijn nu overal goed gebruind. Gisteren had ik verteld dat we met het einde van de vakantie die…

Dag 17: De kuitenbijter

Gisterenavond zijn we gaan eten in Perpignan en hebben we ons geparkeerd in parking Central. Dit bleek later de meest afgelegen parking in Perpignan te zijn, what’s in a name. Het etentje was best leuk, tot het moment dat we omsingeld werden door een groep mensen met fakkels, waarom overkomen deze vreemde zaken ons altijd?…

Dag 16: De striptease

De traditionele rustpauze tijdens de rondreis zit er weer op. Vier nachten zijn voorbijgevlogen ondanks onze verwoede pogingen om de tijd te rekken. Het personeel van hotel s’Agaro heeft ons elke avond met stokken moeten wegjagen uit de hotelbar en slaakten collectief een zucht van opluchting toen we het hotel verlieten. Gisterenavond hebben ze geen…

Dag 12: Verdwaald in Arles

Beeld je dit even in: je wordt wakker door het gefluit van de vogeltjes en naast je ligt je teergeliefde nog zalig te soezen. Je ziet door een spleet tussen de gordijnen de zonnestralen binnendringen in de mooie grote hotelkamer en je krijgt onmiddellijk zin om aan de dag te beginnen. In je adamskostuum wandel…

Dag 10: De raadselachtige hefboom in de kamer

Gisteren tijdens het ontbijt hoorden we plots een alarm dat afging, tot tweemaal toe. Toen echter bleek dat het geen alarm was, maar een door merg en been dringende gil van een stout kind, was dat voor ons het sein om te vertrekken naar onze volgend, hopelijk rustiger doel: Aix-en-Provence. De afstand bedroeg slechts een…

Dag 11: De emotionele directeur

Het rustgevende karakter van het oude gebouw bracht ons totaal niet tot rust. Allebei dachten we met een eigenaardige mix van boosheid en schuldgevoel terug op de discussie die we gevoerd hadden met de directeur van de Mas d’Entremont. We zijn nooit de eersten om te klagen over mankementen maar nu vonden we alle twee…

Dag 9: Het parfum

’s Morgens trachtten we allebei het D-woord niet in de mond te nemen en probeerden we onze gemeenschappelijke ervaring van de avond voordien uit ons geheugen te wissen. We keken uit naar de geplande verkenning van enkele plaatsen in de Var, de streek boven de Azurenkust. De eerste halte was Tourettes Sur Loup en dat…

Dag 8: Waar is de zon?

Gisteren lieten we Saint Tropez achter ons met een gemiddelde snelheid van 10 km per uur. Joggers, inline skaters en fietsers, allemaal gingen ze sneller vooruit dan wij in die lange file die zich uitspreidde tussen St Trop en St Maxime. Maar dat was niet mijn grootste bekommernis, hoe raar dat ook mag klinken voor…

Dag 7: De helikopter

Toen ik gisterenochtend rond 8u ’s morgens op ons terras op de eerste verdieping stond met zicht op het domein, dacht ik onwillekeurig aan de paus die in Rome de gelovigen toespreekt vanop het kansel. Niet dat ik me de paus waande, en bovendien waren er geen discipelen om toe te spreken want iedereen lag…

Dag 6: op zoek naar BB

Met enige weemoed lieten we gisteren Hotel96 achter ons en zetten we koers richting Saint Tropez. Omdat het een korte rit was, besloten we een tussenstop in te lassen in Cassis, op ongeveer een half uurtje rijden van ons vertrekpunt. En ik was in mijn nopjes, want voor de eerste maal dit verlof kwam er…