Dag 12: Verdwaald in Arles

Beeld je dit even in: je wordt wakker door het gefluit van de vogeltjes en naast je ligt je teergeliefde nog zalig te soezen. Je ziet door een spleet tussen de gordijnen de zonnestralen binnendringen in de mooie grote hotelkamer en je krijgt onmiddellijk zin om aan de dag te beginnen. In je adamskostuum wandel je via het schuifraam naar buiten en daar beland je op je eigen dakterrasje waar niemand anders je kan zien.

Je rekt je helemaal uit en kijkt terwijl naar de hemelsblauwe lucht waar geen enkel wolkje te zien is. In de verte zie je de niets dan bossen en de Alpilles, het lokale gebergte. Vervolgens richt je je blik naar beneden en daar zie je dat de tafeltjes op het binnenplein al gedekt zijn voor het ontbijt. Je ruikt de geur van brood en koffie die omhoog komt dwarrelen en een groot geluksgevoel overvalt je.

Dat was zo ongeveer hoe ik gisteren ben opgestaan op onze voorlopig laatste ochtend in Frankrijk. Want na het ontbijt zijn we vertrokken richting Spanje. Omdat we er toch de tijd voor hadden, zijn we onderweg even gestopt in Arles.

Een stad met een roemrijk Romeins verleden en met duidelijke invloeden van de Camargue. Maar het was geen ongelooflijk succes. Te ingeslapen voor ons, niet genoeg leven in de straten. Te weinig winkeltjes en restaurantjes ook en iets teveel bedelaars.

Enkel de 1000 jaar oude arena en het amphitheater waren echt de moeite voor ons.


Was het daarom dat we plots vaststelden dat we onze weg niet meer terugvonden? We waren in oude stille buurten verzeild geraakt waar geen kat te zien was. We hebben toch een lange tijd rondgedoold, onder andere langs een kanaal waar een boot half gezonken lag, vooraleer we onze trots konden overwinnen en onze vrienden van Google Maps te hulp hebben gevraagd.

Na Arles zijn we de snelweg opgereden voor een rit van ongeveer vier uur met als bestemming s’ Agaró aan de Costa Brava. Het was van bij het begin onze bedoeling om daar 4 nachten te verblijven en absoluut niets te doen (behalve schrijven aan mijn tweede boek 😉)

Met andere woorden, ik ga voor een viertal dagen uit de ether en het volgende verslag komt eraan rond 28 juli want dan rijden we terug Noordwaarts, naar Perpignan. Tot dan!

Plaats een reactie