Planes, trains and…boats

En we zijn vertrokken! Niet voor de traditionele rondreis deze keer maar voor een kort verblijf op een Grieks eiland dat wij niet kenden en jullie misschien wel: Hydra!

Je moet er wel wat voor over hebben: een vroege vlucht van bijna drie uur naar Athene, een metrorit van een uur naar Piraeus en tenslotte een (leuke) boottrip van anderhalf uur met een snelle Sea Cat.

Griekse chaos

En warempel, op de drie trajecten hebben we geen minuut vertraging opgelopen! Maar toen we in de haven aankwamen, begon wel de gebruikelijke chaos. Temeer omdat de meeste toeristen hier de Grieken zelf zijn en dat helpt niet echt.

Transport zoals in vervlogen tijden

Hydra is bekend voor het feit dat er geen auto’s, fietsen, scooters of steps toegelaten zijn en dat is zalig! Maar dat betekent wel dat de bagage van de toeristen en de voorraden van de restaurants gedragen worden door ezels en door zwetende mannen met handkarren.

De haven van Hydra is zeer mooi en uiterst verwelkomend. Geen blauw met witte huisjes maar even Grieks qua sfeer.

Hydra haven

Te voet onderweg naar ons hotel kregen de wieltjes van onze valiezen het hard te verduren van de ongelijke ruwe stenen op straat. We liepen voorbij verscheidene verleidelijke terrasjes maar de drang naar een frisse douche bij deze hoge temperaturen was te groot.

Honderd meter boven het haventje was er plots geen spoor meer terug te vinden van al de drukte daar beneden. In die stille buurt was ook ons hotel Mistral gesitueerd wat wij best leuk vonden.

De stillere straatjes van Hydra

In ons familiaal gerund hotel van slechts 17 kamers aangekomen was het een hoogdag voor mijn teergeliefde: de valiezen mochten voor een keer helemaal uitgepakt worden! Joepie!

Het gouden uur in Hydra

Na de aperitief bij een langzaam verdwijnende zon was het tijd om een keuze te maken tussen het grote aantal aanlokkelijk uitziende restaurants. We ploften na wat ronddwalen neer op twee vrije stoelen bij Mikra Aglia waar het eten super bleek te zijn.

Enig nadeel: het is in een smalle en drukke straat en de voorbijgangers keken constant in mijn bord. Gelukkig bleef het bij kijken, ik was alleszins bereid om ervoor te vechten.

Ceviche van zeebaars

Sharing is Caring dus deelden we als voorgerecht wat gemarineerde ansjovissen met aubergine en een luchtige ceviche van zeebaars.

Gemista

Daarna trakteerde ik mezelf op Lemonato kip met selder en prei terwijl mijn trouwe tafelgenote koos voor een ander traditioneel Grieks gerecht, Gemista, dat in mijn ogen verdacht veel leek op een kreeft.

Tot morgen!

Morgen: De tocht door de woestijn

Tip: ga voor premium economy op de Sea Cat voor de boottocht naar Hydra. Het kost slechts 4€ meer maar je zit niet in de drukte én je zit hoger en vooraan in het schip.

Plaats een reactie