My friend the wind, wie zong dat ook al weer? Juist ja, die Griekse zanger in dat grote tafelkleed, Demis Roussos. Wel, beste Demis, dan wordt het tijd dat je je vriend eens meeneemt naar hogere regionen. Want onze vriend is hij al lang niet meer.

Zou de klimaatsverandering nu ook al effect beginnen te hebben op het eeuwige lenteweer van Tenerife? Mijn teergeliefde had alleszins bijna het luchtruim gekozen door een plotse rukwind. Gelukkig kon ik met een snelle reflex nog net haar enkel vastgrijpen en haar terug naar beneden trekken.

Wanneer we om aan de wind te ontsnappen het voornemen uitten om een uitstapje te doen naar El Medano, verklaarde iedereen ons gek, omdat daar de wind het hele jaar door koning is. Getuige daarvan zijn de verschillende surfclubs langs de houten promenade. En wat stelden we vast ter plaatse? Geen zuchtje wind! 

Eindelijk konden we nog eens met de kaarten spelen zonder dat we constant achter wegvliegende hartenheren moesten aanlopen. Bovendien zijn er daar enkele leuke restaurantjes in het centrum.

De inwoners van Playa San Juan, die hebben daar allemaal duidelijk minder last van. Bovendien is het voor hen ook nog eens een feestdag: Drie Koningen, en dat is in feite gelijk aan Sinterklaas van bij ons. Hele families stappen ’s ochtends naar de kerk en brengen daarna de hele dag samen door met eten en drinken. Hun kinderen maken ondertussen schaterend de straten onveilig met hun gloednieuwe speelgoedgocarts en knalgroene wakeboards.

Tenslotte nog een positieve noot wat onze werf betreft: dank zij die hardnekkige wind wordt onze slaapkamer nu wel beter dan ooit geventileerd. Elk nadeel heb zijn voordeel zou Cruyff zeggen!

Tot later!