Oxford met zijn wereldberoemde universiteit, dat was iets wat ik persoonlijk al lang met eigen ogen wilde zien. En het was de moeite. De befaamde universiteit is een stad in een stad en alle gebouwen zijn tot op het bot doordrongen van eeuwenoude geschiedenis.

We dwaalden er een hele tijd rond, liepen door die gebouwen en stelden ons voor hoe het zou geweest zijn als we hier gestudeerd hadden. We realiseerden ons dat de beleving helemaal anders kan zijn voor een student van achttien want die zou het daar misschien gewoon een school noemen.

De gebouwen dwingen alleszins respect af door hun grootsheid en men krijgt ook respect voor al de leraars die daar al sinds de elfde eeuw (!) studenten van over de hele wereld wat wijzer proberen te maken.

Net als in Venetië is er daar een Brug der Zuchten. Maar in Oxford zijn het de diepe zuchten van de studenten als ze aan het blokken zijn en dus geen zuchten van geliefden zoals in Venetië.

En natuurlijk loopt het daar vol met Harry Potter fanaten want veel scènes uit die films zijn daar ter plaatse gemaakt onder andere in de bovenstaande beroemde bibliotheek.

Na nog een blik op stelletjes die voor punting gingen – met een platbodemboot en een stok varen op rivieren – reden we naar de laatste bestemming van deze trip: Canterbury.

Het was meteen ons laatste historisch hotel waar we verbleven in Zuid-Engeland. Tijd dus om nog iets typisch culinairs van dat land uit te proberen: de Eton Mess Sundae.

Helaas bracht de ober ongevraagd twee lepels dus ik kan maar een halve recensie geven maar die is toch wel positief!

Tot morgen!

Morgen: De laatste twee klassiekers

Howfield Manor

Ga erheen als u dicht bij Canterbury wil logeren in een historisch pand waar geregeld huwelijksfeesten plaatsvinden

Ga er niet heen als u niet vroeg uit uw bed kan want ontbijt is slechts tot 9u15!