En we zijn vertrokken! Op rondreis naar Canada, West-Canada om precies te zijn. Dat is niet bij de deur dus vandaar de titel van dit verslag. Gisteren waren we maar liefst 25 uur wakker! Ja, je moet er iets voor over hebben om die 7900 km te overbruggen. Onder andere dat lekkere eten op het vliegtuig, het leek een beetje op die gamellen van toen ik in het leger zat.

Onze eerste etappe was een korte en voorspoedige vlucht naar Frankfurt. Daar wachtte ons na aankomst een halve marathon op die gigantische luchthaven naar de gate waar onze tweede vlucht naar Calgary vertrok. Die duurde zo’n 9u30 die we vulden met lezen, films kijken en vruchteloze slaappogingen te ondernemen met het dekentje en het kussentje dat we kregen van Discover Airlines.

Na aankomst haalden we onze zwarte Subaru Impresa op en reden naar onze eerste bestemming Banff, bekend voor zijn nationaal park met fauna en flora. Waar die wilde rozen van hierboven ergens staan, geen idee, we zagen enkel gele paardebloemen langs de weg. Maar het decor rond de brede wegen werd alsmaar mooier naargelang we van Calgary wegreden.

Na anderhalf uur kwamen we aan in Banff, een stadje dat een ‘je ne sais quoi’ gehalte heeft. Populair in alle seizoenen, speciale winkels, veel horeca en altijd die geweldige Rocky Mountains op de achtergrond.

We checkten in bij ons hotel en konden maar net weerstaan aan de twee grote uitnodigende Queensize bedden in onze kamer. We wilden namelijk een jetlag vermijden en dus moesten we vergeten dat het daar acht uur vroeger was dan thuis. Op zoek naar een restaurantje dus en het eerste dat we tegen kwamen had speciaal vlees in petto.

We hadden voor onze eerste avond geen zin in bizon- of kariboevlees dus vlijden we ons neer bij de BOSS. Dat restaurant is genoemd naar de iconische grizzly beer van 320 kilo die al twintig jaar rondwaart in de bossen rond Banff en die de onbetwiste meester is van alle beren in het nationaal park van Banff.

Bij ons eenvoudige avondmaal dronken we een lokaal wijntje in nog een eenvoudiger glas. Moe maar voldaan keerden we daarna terug naar ons hotel waar we direct in een bodemloze slaap vielen en droomden van al die mooie dingen die we hopelijk gaan zien tijdens de volgende weken.

Tot morgen!

Morgen: De machtige meren

Ons hotel: Bow View Lodge. Ga erheen als je in het centrum van Banff wil logeren aan de oevers van de rivier de Bow maar daarmee is ook alles gezegd.

Ga er niet heen als je niet houdt van een oud tapijt in je kamer en van een eigenaardig douchegordijn.

Tot morgen!