Gisteren namen we een beslissing en die was snel genomen: we boekten een grotere kamer in hetzelfde hotel, pakten alles in en pakten dan alles weer uit. Zo, geen Tetris of hindernispiste meer in de kamer!

Omdat ons hotel op een soort kaap ligt, genieten we bij het ontbijt van panoramisch zeezicht en van een lichte zeebries die soms wat aanwakkert en verkoeling brengt. Het is hier in het zuiden duidelijk nóg warmer. Van het ontbijt gesproken: als er hier betogingen zouden zijn, kunnen ze de broodjes gebruiken om de ramen van bushokjes stuk te gooien.

In de directe omgeving zijn niet veel bezienswaardigheden, dat wisten we op voorhand. Het enige vissersdorp dichtbij is Marmari, dat we gisterenochtend een bezoekje brachten. Niets nieuws onder de zon behalve dat de tijd daar schijnbaar is blijven stilstaan. De kerk domineert het dorp en groenten en fruit worden mobiel aangeboden zoals het bij ons decennia geleden gebeurde.

Om het af te leren hieronder nog een foto met waarschijnlijk de meest gefotografeerde meubels, sorry daarvoor, de stoeltjes.

Het actieve deel van onze dag was dus snel voorbij en de rest van de namiddag brachten we door op een piepklein strandje met tropische allures. Moeilijk om op foto te vatten maar ik doe een poging.

We zijn hier duidelijk geswitcht naar meer strandplezier en dat is niet met tegenzin. ‘s Avonds aten we bij Cava Doro, een restaurant waar je naar binnen kan gaan en alle hoofdgerechten kan gaan bekijken samen met de ober die, gelukkig maar, in het Engels uitlegt wat de pot schaft.

Maar het voorgerecht was ook niet min, hoewel het er misschien raar uitziet.

Het was weer eens heel lekker. Er was slechts één probleem: hoe zuidelijker we gaan in Evia, hoe kleiner de glazen worden. Als dat maar goed komt!

Tot morgen!

Morgen: de torpedo