Gisteren stapten we de auto in en reden via een pittoreske weg – dat wil hier zeggen smal en vol putten – naar het Castello Rosso, gelegen op een heuvel boven Karystos.

Vanuit de verte zag ze er nogal imposant uit, een grote burcht uit de elfde eeuw, en we keken ernaar uit om de binnenkant ervan en ook de zeldzame fauna errond te gaan verkennen.

Helaas, we stonden voor een gesloten poort, zonder enige informatie over hoe of waarom. Jammer! Terug de pittoreske weg naar beneden dus waar we het onderstaande beeld opmerkten. Is het een brievenbus? Is het een kunstwerk? Nee, het blijkt een herinnering te zijn aan iemand die op die exacte plek is overleden.

We hielden het dus bij gebrek aan beter bij een stadsbezoek. Tot onze verbazing kwamen we onderweg een niet alledaags ornament tegen.

Jawel, een torpedo. Zie je ook niet elke dag. De geschiedenis leert ons dat hier in WWII een Griekse duikboot met de naam Triton een heroïsche strijd verloor tegen meerdere vijandige Duitse schepen. De duikboot was een oude occasie die ze gekocht hadden van de Fransen, tja, ga daar mee naar de oorlog.

Wat verder kwamen we het 13e eeuwse Bourtzi fort tegen of het kasteel zoals het hier ook genoemd wordt. Het is goed bewaard gebleven maar volgens mij komt dat omdat de vijand het gewoon negeerde, zo klein is het.

De rest van de dag brachten we door in ledigheid op een strandje en ‘s avonds at ik zowaar een filet pur met frieten, kwestie van de Belgische keuken al terug gewoon te worden voor binnen drie dagen.

Tot overmorgen!

(Morgen geen blog omdat de beziens- waardigheden en de uitstapjes hier op zijn)

Overmorgen: het vasteland