Gisteren stonden we voor een hartverscheurende keuze voor onze laatste dag in Mykonos: Kapari beach of Paradise beach? Een rustig strand, puur natuur, zonder muziek, bars of restaurants ofwel een druk bezocht strand met alle faciliteiten, muziek en een unieke sfeer. Ging de rugzaktoerist van weleer in ons terug wakker worden en ons overtuigen om te kiezen voor de puurheid van het oude Mykonos? Of zou de hang naar luxe en comfort toch zegevieren?

Toen ik mezelf aan het busloket ‘Two tickets to Paradise’ hoorde zeggen, was het pleit met enig schuldgevoel beslecht. Het was natuurlijk ook leuk om zo’n zin te kunnen uitspreken. Na een heel normale (!) busrit, waarbij we voor de eerste keer het voorrecht hadden om die gezeten door te brengen, stapten we de Paradise Beach Club weer binnen. We informeerden bij een Beach Supervisor, ja, dat bestaat, naar de prijs van twee ligbedden en een parasol en dat bleek vijftig euro te zijn. Toen ik zei dat we ze niet wilden kopen maar enkel huren voor een dag, keek de medewerker me niet begrijpend aan.

We konden dus alleen maar afdokken en besloten om optimaal te genieten van ons verworven territorium voor één dag. Gelukkig lagen we niet op de eerste rij want tussen branding en ligbedden lag het daar al snel vol met zonnekloppers op hun handdoek. Halfnaakte dames die aan je voeten liggen is misschien een droom maar dan toch niet op deze manier.

We brachten de dag door in zeer aangename temperaturen, met rondom ons rustige, gelijkgestemde zielen, en met op de achtergrond zalige softlounge covers die ons meermaals deden indommelen. De dag was voorbij voor we het goed en wel beseften en in de vooravond keerden we – wat gebeurde er? – via een heel normale busrit weer naar Mykonos town. 

Bij het inpakken voor ons vertrek van morgen naar een ander eiland, en tijdens de laatste avondwandeling in de drukke straatjes, voelden we aan dat het misschien de laatste keer in ons leven was dat we hier voet aan wal gezet hadden. Gewoon omdat er nog zoveel anders is te ontdekken. Morgen voegen we alvast de daad bij het woord.
Tot morgen!
Morgen: Drie primeurs in Paros