Gisteren stond er slechts een korte rit op het programma: 120 km van Soyons naar Malaucène. Vooraf hadden we door De Grote Schouderbreuk beslist om voor Slow Travel te gaan. Dat betekent: niet als gekken door het landschap razen en het ene dorpje na het andere bezoeken, zoals in ‘been there, done that’.

We deden het dus heel rustig en namen onze tijd om Vaison La Romaine en Buis Les Baronnies te leren kennen. Wandelingetje, koffietje, mensen kijken. Zalig.

We hadden die rust en ontspanning ook echt nodig want ik ben tijdens deze reis al kapper geweest, verpleegkundige, personal assistant en natuurlijk privé chauffeur. Een staartje maken? Zo gefixed. Haren wassen, oliën, mousseren en drogen? Geen probleem, zelfs met die gigantische haardroger die zo uit Star Trek lijkt te komen.

Ons hotel voor de nacht bleek eerder een chambre d’hôtes te zijn, voorzien van een royale oprijlaan en twee charmante zeer jonge jongedames die ons op een ontwapenende manier welkom heetten. Toen de ene ons de kamer toonde, zei dat ze de airco ging aanzetten, en een ventilator uit de kast haalde, moesten we even ons pokerface bovenhalen, zo schattig.

Door het aangename terras van het restaurant aarzelden we nog even maar we zijn ’s avonds toch in het dorp gaan eten, Chez Laurette, hoog aangeprezen op Tripadvisor.

En het bleek een goede keuze: creatieve, lekkere en frisse gerechten waren ons deel (mag wel bij 32 graden). Een grote groep bulderlachende West Vlamingen zorgde aan een andere tafel voor de vrolijke noot.

Tot morgen!

Morgen om 18u30: de purperen zee

Hotel Pont de l’Orme: op wandelafstand van Malaucène, niet groot maar gezellig, gerenoveerde en gerieflijke kamers.

Ga niet naar Malaucène als u niet houdt van oudere mannen met een buikje die zich in een blinkend fietstenue hebben gewrongen om dan op een terrasje zwaar Belgisch bier te zitten drinken en met de nodige decibels stoere verhalen vertellen over hun exploten