En we zijn vertrokken! Gisteren hebben we onder de deskundige leiding van mijn teergeliefde ervoor gezorgd dat het huis weer spic en span was. Je weet maar nooit dat er inbrekers zouden komen en dat die zich zouden storen aan dat niet opgeruimde huis.

Onze eerste stop was het exotische Libramont maar het had even goed Vielsalm of St Hubert kunnen zijn. Ons hotel was prachtig gelegen aan een drukke steenweg en rechtover de Carrefour.

Zoals elk jaar zat de auto bomvol, maar nu waren er toch enkele nieuwe attributen bij, kijk maar naar de foto hieronder.

Inderdaad, voor diegenen die het nog niet weten: mijn teergeliefde heeft het lumineuze idee gehad om enkele weken voor ons vertrek even haar schouder te breken.

Ik zal dus de volledige 4000 km van onze tocht voor mijn rekening moeten nemen. Maar niet getreurd, gisteren al 150 km afgehaspeld en goed aangekomen.

Maar natuurlijk waren we weer iets glad vergeten. Terwijl even later iedereen gezellig op het terras van het restaurant zat te keuvelen en te eten, werden wij als paria’s verplicht om binnen te gaan eten, in een soort Leffe café.

Gelukkig was er onze ouwe getrouwe Ron Bacardi om ons moreel omhoog te krikken, wat echt nodig was, want dan begon het nog te regenen ook. Maar morgen wordt ongetwijfeld alles beter!

Tot morgen!

Morgen om 18u30: Mijn vreemde metgezel in het zwembad

Hotel L’Amandier: ga er niet naartoe als je hoogtevrees hebt (gezeten op het bed is het namelijk onmogelijk om je veters te knopen)