Dag 5: In den Blet

Wat doe je wanneer je niet teveel kilometers wil rijden op 1 dag? Je neemt een kaart, duidt de twee bestemmingen aan met een kruisje en dan kies je een kuststadje dat in het midden ligt. Zo zijn we uitgekomen bij het ons onbekende Les Cases d’Alcanar, ergens tussen Peratallada en Moraira.

Als tussenstop kozen we voor het bekende toeristenoord Cambrils. Maar dat beviel ons niet zo erg. Dus zijn we maar naar ons hotel gereden, en dat klinkt waarschijnlijk eenvoudig, maar het was het jammer genoeg niet.

Meestal, wanneer weggetjes zoals op de foto steeds maar smaller worden, en de omheiningen roestiger, is dat geen goed teken. Als je dan ook nog zoals gisteren de hele weg geen enkel levend wezen ziet, en er bovendien meer elektriciteitspylonen dan bomen staan, dan komt het meestal niet goed.

Maar gisteren was het gelukkig een uitzondering. Oké, het hotel lag werkelijk volledig in den blet, zoals ze bij ons zeggen, op vier eenzame kilometers van de kust. Maar wat een verademing wanneer we het reisdoel in het oog kregen.

Het hotel bleek niet minder dan een perfect gerestaureerde Finca te zijn met een beperkt aantal kamers. We besloten dan ook om het dorpje later te gaan bezoeken en volop te genieten van deze speciale plek. Eigenlijk hadden we het ook verdiend na de calamiteiten van de vorige dagen.

We installeerden ons dus aan het zwembad en genoten intens van de rust. Toen een jonge moeder haar dochtertje kwam leren zwemmen en het kleine meisje moord en brand schreeuwde, kon zelfs dat ons niet deren.

Aangezien we er tegen op zagen om ’s avonds in het duister weg te rijden op dat smalle wegje, reserveerden we een tafel in het restaurant van het hotel. Toen we ’s avonds in vol ornaat naar beneden kwamen, was de wind gaan liggen en had blijkbaar iemand aan de thermostaat gedraaid, want de temperatuur buiten was gewoon perfect.

Ons tafeltje stond klaar en met slechts één ander koppel (!) op respectabele afstand van ons verwijderd, kregen we een verrukkelijk diner voorgeschoteld op deze unieke locatie.

Na het eten kwam de eigenaar van de Finca bij ons zitten en hadden we ondermeer een geanimeerd gesprek over de vrijheidsstrijd van de Catalanen. Hij vertelde ook met fierheid hoe hij erin geslaagd was om die prachtige Finca te bemachtigen.

Door noeste arbeid had hij lang geleden een keten van pizzeria’s opgebouwd en die later met veel winst kunnen verkopen. En nu amuseerde hij zich door te keuvelen met zijn hotelgasten en te genieten van de rust in zijn uitgestrekt domein. Wij deden hetzelfde.

Tot morgen!

Morgen om 18u30: Gezandstraald

Voor de geïnteresseerden:

Peratallada – Les Cases d’Alcanar: 311 km

Hotel Cal Naudi: een Finca die prachtig in zijn eer is hersteld, enkele kilometers buiten een kustdorpje gelegen, familiaal geleid door een opa en zijn schattige kleindochter van drie jaar (Daniella)

Als je niet van een zalige stilte en rust houdt tijdens je vakantie, ga er dan niet heen!

Plaats een reactie