Gisteren stond er geen meter autostrade op de agenda. We zaten al ruim over de duizend km, dus mocht de riem er even af. Het was het uitgelezen moment om uitstapjes te doen, dus sprongen wij rond 7u30 kwiek uit ons bed. Dat kwieke duurde jammer genoeg niet lang. Mijn energiepeil kreeg al snel een knauw toen bleek dat er zich nog twee andere problemen voordeden in dit reeds menigmaal vervloekte hotel.

Het begon met warm water te krijgen in de douche. Ik denk dat ze dat daar met kaarsen doen, zo lang duurde het voor ik een teen onder de waterstraal kon steken. De grootste catastrofe was echter dat er geen spek te verkrijgen was bij het ontbijt!! Op mijn bord lagen dus enkel twee eenzame eieren 😡

Uitstapjes dus. Het eerste tripje was naar Begur, een mooie en zeer cleane stad in het binnenland. Niet slecht qua sfeer, maar ook niet onvergetelijk.

We reden daarna door naar één van de vele baaitjes in de buurt waarvan de naam begint met Sa: Sa Riera. Tijdens de rit moest ik terugdenken aan de wasknijpers van de dag ervoor, omdat er wederom een vreemde geur mijn neusgaten binnendrong. Maar nu bleek het mijn teergeliefde te zijn die, na de massale luchtaanvallen van gisteren, besloten had om een bad te nemen in anti mug vloeistof.

Na het ietwat saaie baaitje, reden we gezwind, maar zwetend als een rund, naar een plaatsje met een merkwaardige en tegelijk grappige naam: Callela de Parafruguel. Toeristisch, maar niet te. Dus geen Engelse pubs met grote TV schermen en supervettig ontbijt tot de middag. Nog een beetje authentiek Spaans en vooral zeer relax.

En toen werd het tijd om te gaan supporteren voor onze Rode Duivels en jullie weten ondertussen hoe dat verlopen is. Ik heb waarschijnlijk het meest gevloekt van jullie allemaal, niet omwille van weer een gemiste kans door Lukaku of door Hazard die zich weer eens vastliep, maar door de WiFi in het hotel die niet mee wilde werken. Ook dat nog.

Tot morgen!

Morgen om 18u30: In den Blet

Voor wie het interesseert:

Peratallada: prachtig bewaard gebleven stadje, met talloze restaurantjes. Wel best reserveren, want anders moet je zoals wij gaan eten bij de Kattenmadam (restaurant El Pati).

Palau Sator: dichtbij Peratallada, een oud rond dorpje dat bijna uitsluitend uit restaurantjes bestaat, het ene nog leuker dan het andere

Pals: ook een middeleeuws dorp, midden in de rijstvelden die dienen voor de bereiding van de lokale heerlijke Paella

En nu ken ik geen stadjes meer waarvan de naam begint met een p