De titel van dit artikel lag voor de hand, kijk maar eens naar de foto. Na ’s ochtends een half uur onder die gigantische waterval gestaan te hebben, kwamen we beneden in de lobby plots in een vreemde sfeer terecht. Klassieke muziek, schemerlicht, een wand met boeken, dat associeer je toch met een aperitief in de vooravond?

Niet in The Seven Hotel blijkbaar, want dat was de sfeer bij het ontbijt. Raar. Wat eveneens raar was, zien jullie op de foto hieronder. Het ligt in de lijn van ‘Het koordje in de douche‘ en ‘De raadselachtige hefboom in de kamer’ van eerdere vakanties. Deze melding in de gang van het hotel hebben wij alleszins niet begrepen.

Maar onze inwendige mens werd gesterkt en dat was het belangrijkste. Want we hadden één van de langste ritten van de vakantie voor de boeg met als bestemming het onbekende Cliousclat, niet ver van de Ardèche.

Het werd uiteindelijk een vlotte rit met slechts twee minpunten: de eeuwige ‘bouchon’ aan de Fourvière tunnel in Lyon en een frustrerende kijkfile waardoor ik mijn stuur heb opgegeten. Gelukkig was er Touring Assistance. En een pilletje voor de maag.

Toen we aankwamen bij ons hoogst fotogeniek hotelletje, bleek Cliousclat slechts een zakdoek groot te zijn, een grote weliswaar.

Nadat we ingecheckt waren door een kale en enorm verlegen jongeman, besloten we een uitstapje te maken naar een ander dorpje in de buurt, Mirmande, één van de ‘Plus beaux villages de France’. In tegenstelling tot andere soortgelijke dorpjes die we in het verleden hadden bezocht, was daar wel enig leven te bespeuren, halleluja!

We kregen er niet genoeg van en bezochten dan ook nog een marktje aan de buitengrens van Cliousclat. ’s Avonds was daar aansluitend een avondfeest gepland volgens de geijkte formule in het Zuiden van Frankrijk: primitieve houten tafels tegen elkaar gezet in een lange rij, veel wijn en een luidruchtig orkestje (‘Les Bretelles d’Octave’). Toen we na ons avondmaal daar nog eens langsgingen, was het halve dorp blootsvoets aan het dansen op Israëlische volksliederen. Onnodig te vermelden dat we niet meegedaan hebben!

Tot morgen!

Morgen om 18u30: Señora Eugenia

Voor de geïnteresseerden:

Esch-Sur-Alzette – Cliousclat: 670 km

Hotelletje: La Treille Muscate in Cliousclat

Restaurant van het hotel is zeker een aanrader! Een drie gangen menu voor 33 € plus een zeer efficiënte bediening door de vrouwelijke versie van Marcel Van Tilt.