Gisteren hebben we het einde van onze reis nog zo lang mogelijk proberen uit te stellen door lang en heerlijk te ontbijten en door nog een stadje in de buurt te bezoeken. Maar daarna was er geen ontsnappen meer aan, en rond de middag hebben we in onze GPS terug sinds lange tijd een adres in België moeten instellen.

Tijdens onze terugrit hebben we met plezier teruggedacht aan al die leuke dagen maar ook aan de soms onbegrijpelijke dingen. 

Zoals bijvoorbeeld in dat lelijk groene hotelletje in Sorrento, waar je moest betalen wanneer je je eigen drankjes in het ijskastje wou zetten.

Of die handdoeken in dat ander hotel waarmee je je niet kon afdrogen zonder dat je opperhuid ermee afkwam.

En aan 5167643978. Neen, dit is niet de titel van een liedje van Will Tura maar wel de WiFi code in één van de hotels die ik wel duizend keer heb moeten intikken omdat de verbinding maar bleef uitvallen.
En aan dat hotel in Gaeta waar we liefst drie (3) verschillende liften moesten nemen om naar het strand te gaan (bovendien waren ze van bouwjaar 1959 en 1 vierkante meter groot).

Maar die zaken wegen absoluut niet op tegen al die nieuwe streken en dorpjes die we ontdekt hebben en waar we genoten hebben van de lokale specialiteiten en dito wijnen.

En natuurlijk de klassiekers: altijd in de buitenlucht zijn, vertoeven in de nabijheid van zee of meer, boottochten maken langs de kust, romantische wandelingen met twee, een streepje cultuur en last but not least het onevenaarbare on the road gevoel de hele 4250 km lang.

Er rest ons nog één ding te doen: de beoordelingen schrijven in Tripadvisor zodat we andere mensen kunnen helpen om een even goede vakantie te beleven.

Tot een volgende keer!