Gisterenochtend was het ontbijt in ons nieuw en leuk hotelletje wel heel snel uitgeput. En ik beken schuld.

Na de heerlijke aperitieven van de avond ervoor bleek het opeens te laat te zijn om nog ergens te gaan eten. Dus zijn we een kleine supermarkt binnengevallen die gelukkig nog open was. 

Met onze buit ( salami, hesp, mozzarella en  natuurlijk een fles wijn) zijn we dan stiekem het hotel binnengeslopen en hebben we alles op ons terrasje in het halfdonker opgepeuzeld. 

Uitermate gezellig en ook een beetje lachwekkend want ik had nog nooit mijn teergeliefde, lieflijk gehuld in een badjas van het hotel, met een drankje teveel op, minuten lang geobsedeerd zien wriemelen aan de knoop van een zakje mozzarella. Het lachen verging me echter snel toen ik besefte dat we geen kurkentrekker hadden en we de wijn dus mochten vergeten.

Dus gisteren na een stevig ontbijt zijn we richting Ravello vertrokken, dat iets meer in het binnenland ligt en wat volgens vele betrouwbare bronnen de meest romantische plaats van de regio zou zijn. De heenrit is onverwacht vlot verlopen maar dat komt omdat ik ondertussen ben geëvolueerd van een voorzichtige Belgische chauffeur naar een assertieve Italiaanse durfal. Gewoon omdat het hier zo moet, want als bange wezel wordt je hier zonder genade van de baan geduwd.

Ravello bleek inderdaad een zeker flegma en veel romantiek uit te stralen maar het was vooral ook een heerlijke oase van rust, in tegenstelling tot de andere dorpen die we bezocht hebben waar het steevast heel druk was.

Amalfi behoort blijkbaar ook tot die laatste categorie want we zijn er gewoon niet binnengeraakt met de auto! Het was één grote chaos op de belangrijkste invalsweg naar de stad en of dat nu kwam door die komische dikbuikige politieagent die met weidse maar vooral onbegrijpelijke gebaren elke bestuurder verwarde, we zullen het nooit weten. 

We hebben de rest van de dag aan het zwembad doorgebracht in ledigheid, hier noemen ze dat Dolce Far Niente, en ik heb de gelegenheid te baat genomen om enkele kranten te lezen, maar dat had ik beter niet gedaan. Daarom ga ik na mijn verlof een krant uitbrengen met alleen maar goed nieuws, speciaal voor mensen die met vakantie zijn. Tot morgen!