Met nog een laatste blik op de stad vanuit ons appartement vertrokken we gisteren voor de langste rit van onze reis (589km). We deponeerden de fob in een beveiligde kluis en reden de stad uit, richting Noorden.

‘Regenbuien met soms wat opklaringen, lage bewolking en twaalf graden.’ Het zou het weerbericht van bij ons thuis kunnen zijn. Maar het was gisteren hier ons lot, althans toch op het eerste gedeelte van onze rit tot aan de tussenstop in Kelowna.

Daar regende het gelukkig niet en konden we een wandeling langs het meer maken en ook even door downtown struinen.

Na een cappuccino, vervaardigd door een echte barista, vervolgden we onze weg richting Revelstoke. Deze kleine stad staat bekend voor alles wat sportief is: skiën, mountainbike, raften enzovoort. Kan ook niet anders met die uitnodigende bergflanken en woelige bergrivieren.

Veel tijd om het stadje te verkennen hadden we niet dus schakelden we direct over naar de apero. Omdat het hotel geen bar had maar een pub, bestelden we daar een Limoncello Pritz.

Het was daar heel rustig: NOT! Er hingen tien TV’s met ijshockey-, basketbal- en baseballwedstrijden met het geluid op tien en telkens er ergens een punt gescoord werd, beefde de grond onder onze voeten.

Snel uitdrinken en op naar Nico’s Pizzeria voor onze allereerste pizza deze vakantie. Ik ging gretig voor een zelf samengestelde Pizza Quattro Stagioni, volledig glutenvrij! En die was nog lekker ook, kijk maar hieronder.

Tot morgen!

Morgen: Bijna…

West-Canada: waar de katten opgegeten worden denk ik want we hebben nog geen enkele gezien!