Gisteren zwaaiden we onze B&B uit met een geweldig ontbijt waarbij ik voor de eerste keer in mijn leven ‘s morgens courgettes at. Er is een eerste keer voor alles nietwaar.

Op weg naar de ferryhaven stopten we even in Sidney, een stadje dat niet in ‘de boeken’ staat maar toch heel tof was, zelfs op een zondagochtend.

Met spijt in het hart zetten we onze Subaru weer op de ferry en verlieten we Vancouver Island waarvan we meer hadden willen proeven.

We reden naar het gekende Vancouver, de tweede stad op onze planning en ook de grootste. Daar hadden we voor de afwisseling eens geen hotelkamer of B&B gehuurd maar een appartement voor twee dagen.

Om het gebouw en de parking binnen te geraken had ik een fob nodig en die term kende ik nog niet. Het bleek gewoon een kleine elektronische sleutel te zijn. Reizen is leren!

Het uitzicht vanop ons appartement op de twaalfde verdieping gaf ons al een eerste beeld van Vancouver.

Tijdens een eerste verkenning kwamen we toevallig iemand tegen die deelneemt aan een wedstrijd om het langste haar van Noord-Amerika.

Dat gaf ons weer een ander beeld van de stad. Later zouden we in de ‘alleys’ (de stegen tussen de straten) vele daklozen opmerken, al of niet in zeer vreemde houdingen gewrongen door de zombie drug. Erg.

Maar die zie je niet downtown, daar vind je wel ongelooflijk veel kleine restaurantjes, coffeebars en gezonde en niet gezonde eetplekken zoals bijvoorbeeld met Japanse hotdogs. De boetieken met kleren, die moet je gaan zoeken binnen in de chique grote winkelcentra.

De stad is net als New York opgedeeld in vierkante blokken met minder druk verkeer dan je zou verwachten. Wat opvalt is het grote aantal Tesla’s, hier zijn ze duidelijk mee met elektrische auto’s.

Een populaire wijk wat verderop is Gastown waar wij als Europeanen ons meer thuis voelden omwille van de historische gebouwen, de terrasjes, de kleine winkeltjes.

Even een bezoekje gaan brengen aan de Steam Clock hoorde er vanzelfsprekend ook bij. Die door stoom aangedreven klok fluit elk kwartier en laat dan ook een stoom wolk vrij. Mensen applaudisseren daarvoor, waarom weet ik niet.

Voor we op zoek gingen naar een leuk restaurantje gingen we nog even langs in Chinatown maar die wijk kon niet concurreren met het Chinatown in Victoria. Ook hier liepen overigens heel wat daklozen rond.

Het was een actieve dag met heel veel stappen door een stad die voor ons twee gezichten heeft maar die nog enkele troeven achter de hand heeft zoals Stanley Park en de Seawall.

Maar dat hielden we voor de dag erna. We vonden na niet lang zoeken een restaurant in Gastown en onverwacht kreeg ik toch nog iets van wildlife te zien, weliswaar op mijn bord maar toch!

Tot morgen!

Morgen: soep!

Canada: waar het water in restaurants naar bleekwater ruikt en waar het weer even snel kan omslaan als in Engeland. Gelukkig zijn de winkels erop voorzien.