Bovenstaande waarschuwing hangt overal uit in de havens van Vancouver Island. Geregeld worden daar namelijk walvissen gesignaleerd.

En hoe zijn we daar gisteren geraakt? Om 7u30 vertrokken zonder ontbijt, daarna een rit van anderhalf uur en tenslotte een trip van 1u40 met de ferry The Queen of Oak Bay. De Subaru erop gereden en hop, zo gemakkelijk was dat.

We hadden twee overnachtingen op Vancouver Island gepland en dat was blijkbaar een minimum als je iedereen moet geloven die er al geweest is. We meerden dus verwachtingsvol aan in Namaimo – overigens zonder een minuut vertraging – en reden de auto van de boot.

Namaimo bleek een mooi begin te zijn. Het leven speelt zich vooral af langs het water. Watervliegtuigjes vlogen constant af en aan en vervoerden toeristen maar ook locals naar verschillende bestemmingen op het eiland.

Het echte stadscentrum was klein en lag in de lijn van wat we intussen al gezien hadden in andere kleinere steden. Brede straten, koffiebars, speciale winkeltjes en canabisshops.

Na een deugddoende lunch reden we door naar het dorpje Duncan om even de toerist te gaan uithangen en daar de fel gepromote ‘Totemtour’ te gaan volgen.

Om volk te trekken maar ook om respect te tonen voor de oorspronkelijke bewoners hebben ze daar dertig totems geplaatst overal in het dorp.

Met gele geschilderde voetstappen maakten ze op het voetpad daarvan een route. Bij elke totem kwamen we meer te weten over wie de eerste bewoners waren voor de Europeanen daar gearriveerd zijn.

Maar ons eigenlijke doel op Vancouver Island was nog een uurtje rijden verder namelijk de hoofdstad van heel British Columbia: Victoria.

Die grote stad gisteren al gaan bezoeken, dat was een beetje te veel van het goede. We checken dus in bij onze B&B en die was prachtig.

Het is een woning die in de negentiende eeuw getekend werd door een bekende architect die het aan zijn dochter schonk als een huwelijksgeschenk. Het grote huis is een beschermd monument en daardoor is het interieur schitterend en perfect onderhouden geweest gedurende al die jaren.

Restte ons alleen nog na deze weer goed gevulde dag een eetgelegenheid te vinden waar we ons buikje konden vullen en dat vonden we in de Beagle Pub niet ver van onze B&B.

Vooruitkijkend naar de ontdekking van de eerste grote stad tijdens dit verlof legden we ons te ruste in weer eens een ander bed maar nu wel in het speciaalste tot nu toe.

Tot morgen!

Morgen: Victoria, Victoria

Canada: waar flanellen hemden nog altijd in de mode zijn, liefst in combinatie met een petje al of niet omgekeerd op het hoofd gezet en, natuurlijk, met een short