Jitterbuggen aan de kathedraal

Ontbijttafel in The George

Aan het ontbijt werden we bediend door een heel jonge kerel met een nog donzig snorretje die constant alles vergat wat we vroegen. Maar omdat hij maar dromerig bleef glimlachen konden we niet kwaad op hem zijn. Bovendien was alle negatieve energie verboden op de dag dat we Stonehenge zouden gaan bezoeken!

Stonehenge

Na een rit van slechts tien minuten kwamen we aan bij het bezoekerscentrum samen met honderden andere mensen van alle nationaliteiten. We voelden de opwinding bij iedereen om dat wereldberoemde monument eindelijk van nabij te kunnen gaan bekijken.

Sommigen zeggen dat het gewoon maar een hoop stenen is. Maar er hangt zo veel geschiedenis en mysterie rond dit ceremoniële bouwwerk.

Denk maar aan hoe 4000 jaar geleden die stenen van duizenden kilo’s vervoerd werden op sleeën en op boten door karavanen van honderden mensen. Denk aan de precisie waarmee het tot op de millimeter afgesteld werd op de zonnewende. Indrukwekkend toch?

De Heel Stone duidt de zonnewende aan

Na Stonehenge reden we met een goed gevoel naar het nabijgelegen Salisbury dat een zeer aangename stad bleek te zijn. Buiten het centrum staan daar schitterende huizen die er allemaal perfect uitzagen. Aan zonnepanelen moeten ze wel niet denken.

Kathedraal van Salisbury

Ook de kathedraal van Salisbury mag er best zijn met zijn spits van 123 meter, de hoogste in heel het UK. Toen we er waren was het zondag en dus was het gazon rond de kathedraal volledig bezet door Britten die aan het picknicken waren of zelfs aan het Jitterbuggen op de aanstekelijke muziek van een klassiek orkest.

En dan was het weer tijd om te vertrekken, noordwaarts deze keer, richting de Cotswolds, waar we hoge verwachtingen van hadden. Want overal blaast men de loftrompet over al die dorpjes die steevast in de typische honingkleurige kalksteen gebouwd zijn en waar de tijd is stil blijven staan.

Maar zover waren we nog niet. Eerst nog een nachtje slapen in Burford dat wederom een strategische keuze was met het oog op de verkenning van de Cotswolds de dag erna.

‘s Avonds aten we in een Indisch restaurant want dat land hadden we deze reis nog niet gehad na het Franse, Britse, Spaanse en Italiaanse eten. Typisch Brits zeker?

Terug in onze hotelkamer vleiden we ons met een gerust gemoed neer. We voelden ons heel veilig want op onze deur was er een zeer gesofistikeerd beveiligingssysteem geïnstalleerd.

Tot morgen!

Morgen: De drie straten

Bay Tree Hotel in Burford

Ga erheen als u een goede uitgangspositie wenst voor een bezoek aan de Cotswolds en als u een goed oriëntatiegevoel hebt zodat u niet verdwaalt in de lange gangen

Ga er niet heen als u groter bent dan 1m85 want dan krijgt u gegarandeerd hoofdpijn door de lage middeleeuwse deuren

Tip voor Stonehenge: download de app van English Heritage en volg de audiotoer.

Plaats een reactie