Gisteren hadden we nog geen enkel surfer gezien in Newquay. Dat kon niet zijn dus gingen we tijdens onze ochtendwandeling ernaar op zoek. Praktisch om de hoek van het hotel lag het strand Fistral Beach en daar zaten ze allemaal verstopt.

Zonder enige heimwee lieten we Newquay achter ons en we wendden de steven naar Padstow, onze laatste stop in Cornwall.

Een gezellig plaatsje met een kleine haven en heel veel volk. Veel mensen komen naar daar omwille van één man: de kok Rick Stein die daar verscheidene winkels uitbaat waar zijn eigen (dure) collectie keukengerei verkocht wordt met daarnaast ook nog een koffiebar en zelfs een paar restaurants. Goed bezig.

Ik kwam er echter niet voor Rick Stein maar wel om nog iets anders te schrappen van mijn lijstje, iets dat mij ingefluisterd was door een echte Cornwall-experte: de befaamde Scones met Cornish Cream.

Met een gluten intolerantie is dat niet evident maar in de Cherry Blossom, een soort eetcafé efficiënt gerund door twee Golden Girls, vond ik mijn gading. Zalig!

Daarna was het tijd om te vertrekken en namen we definitief afscheid van Cornwall. Op naar Amesbury, een strategische keuze want het is gelegen op een boogscheut van Stonehenge, een must-see die we zeker niet wilden missen.

We checkten in de late namiddag in bij het historische hotel The George dat dateert uit de zestiende eeuw en een zeer mooi kader biedt in een dorp waar niets te beleven valt.

We kregen een kamer toegewezen waar de oude vloer zowaar bergaf ging aan één kant. Geen probleem voor ons want na onze fles wijn in het Italiaans restaurant Piazza een beetje verder was de vloer plots waterpas.

Tot morgen!

Morgen: Jitterbuggen aan de kathedraal

The George in Amesbury

Ga erheen als u dichtbij Stonehenge wil logeren en als u ervan houdt om in hoge, met fluweel beklede fauteuils te ontbijten in een zaal met schilderijen van oude mannen die u niet kent

Ga er niet heen als u niet te maken wil hebben met een super gestresseerde barman die met glazen gooit en uw glazen aanvult met het zweet dat van zijn slapen loopt