We zaten rustig aan het ontbijt toen de gastvrouw plots met een pistool naar buiten kwam rennen. Voor we zelfs nog maar onze handen in de lucht konden steken, schoot ze al enkele keren raak. Gelukkig was het maar met een waterpistool om al die bedelende katten weg te jagen.

De schildpad die we op onze weg vonden en die op haar duizendste gemak de weg overstak, staat symbool voor hoe we deze vakantie tot nu toe beleven. Lang ontbijten en dan uitstapjes doen om de streek te verkennen. Een beproefd recept. Net zoals de dag ervoor kozen we dus twee bestemmingen uit. De eerste was Loutra Edipsos, bekend voor haar warmwaterbronnen.

Het is blijkbaar een echte trekpleister omdat veel mensen geloven in het heilzaam effect van dat warme water. Persoonlijk vond ik die putten meer lijken op voetafdrukken van dinosaurussen en als ik het warm heilzaam effect van water wil ervaren, neem ik wel een douche.

Edipsos is veel mondainer dan wat we tot nu toe gezien hebben in Evia. Het grote vijfsterrenhotel ter plaatse zal er wel iets mee te maken hebben. Die chiquere omgeving zorgde wel voor kritiek van mijn teergeliefde want had ze dat vooraf geweten zou ze zeker een ander topje en andere schoenen aangetrokken hebben. Ik zal het nooit leren.

Tijd om naar Pefki, de tweede bestemming van de dag te rijden, waar mijn co-pilote heel veel van verwachtte. Het zou een bruisende badplaats zijn met veel mogelijkheden tot vertier. Behalve een paar rijen ligstoelen op het met onkruid bezaaide strand en wat sjofele bars en restaurantjes, was de ambiance echter ver te zoeken.

Letterlijk dan. Want omdat het onmogelijk was dat mijn teergeliefde geen gelijk had, zijn we in de hitte blijven stappen tot we een bar hadden gevonden waar er muziek gespeeld werd en waar nog twee mensen aan een tafel zaten. Bruisend!

Ik moet het toegeven, het is best mogelijk dat Pefki ‘s avonds een geheel ander gelaat toont want al die mensen op die ligstoelen moeten toch eten? We gingen daar wel niet op wachten en keerden terug naar ons guesthouse in de wetenschap dat we daar onze laatste nacht zouden doorbrengen.

‘s Avonds aten we voor een tweede keer in het sfeervolle Limni. De zee was kalm, op een steiger waren een paar jongetjes enthousiast aan het vissen, een openlucht cinema liep stilaan vol en flarden van Griekse muziek waren overal om ons heen te horen. Het was een mooie afsluiter voor het hoofdstuk van Noord-Evia en het werd zelfs nóg beter want plots stond onze tafel vol eten!

Tot morgen!

Morgen: de refter in Eretria