De grootste troef van het Jason Inn hotel in Athene is de rooftop waar je kan ontbijten met een 360 graden uitzicht op de stad en op de Acropolis. Het ontbijt zelf is echter niet echt een troef te noemen. Tenzij je van slappe salami en kartonnen kaas houdt en perculatorkoffie die al veel te lang opgewarmd werd. Het was tijd om uit te checken en even later zaten we in onze kleine maar dappere SUV.

Athene liet ons echter niet zomaar gaan en probeerde ons met eenrichtingsverkeer, opgebroken straten en lange files ter plaatse te houden. Dat dreef mijn teergeliefde navigator tot wanhoop terwijl ik volgens haar het geluk had om gewoon te moeten draaien aan mijn stuur.

Uiteindelijk slaagden we erin om het vasteland te verlaten via de ‘nieuwe’ brug en waren we officieel in Evia. Om het stof van Athene weg te blazen, besloten we om een tussenstop te maken in het kustplaatsje Nea Artaki.

Een plekje aan zee dat zeker toeristisch potentieel heeft maar waar was iedereen? Niet de eerste keer dat een tussenstop geen groot succes is. Op zich is dat niet erg maar het is die ‘I told you so’ van op de passagiersstoel die ik in de toekomst graag zou willen vermijden.

Onderweg zagen we heel veel groen maar kwamen we jammer genoeg ook de stille getuigen tegen van de vele bosbranden die Evia hebben geteisterd en waarvan de littekens in de landschappen nog altijd zichtbaar zijn.

De rit van zo’n 160 kilometer naar het dorpje Rovies legden we finaal af in bijna drie uur (!). Er gold namelijk een snelheidsbeperking van 50 km per uur, zelfs op de grote wegen, begrijpe wie kan want echt niemand houdt zich daaraan.

Op het einde van een straatje dat letterlijk dood loopt op het strand troffen we ons kleine guesthouse met acht kamers aan. Op zo’n twintig meter van de zee, met een bar en een restaurant grenzend aan een lang keienstrand. Wat een locatie!

Tijd voor dolce far niente in de namiddag en ‘s avonds een heerlijke afsluiter van de dag in de vorm van (cliché alert!) een dineetje met onbelemmerd zicht op de zonsondergang en met het geluid van de zachte branding als soundtrack.

Tot morgen!

Morgen: The road to nowhere

Ons guesthouse: Mangata Seaside in Rovies. Ga er niet heen als je veel volk rond je wil en als je geen versnelling lager wil schakelen.