
Reeds een maand voor de aanvang van ons verlof raadpleegde mijn teergeliefde alle mogelijke websites die weersvoorspellingen doen. Wat Roussillon betreft stonden er ons blijkbaar regenwolken te wachten. Haar humeur kreeg daardoor steevast te kampen met opeenvolgende ups en downs, nog best te vergelijken met de grafiek van een hartslag.

Ook toen we gisteren na een ontbijt in de zon de Cévennes verlieten en wegreden naar de Provence, was ze er nog steeds niet gerust in. Maar de hemel bleef blauw en de temperaturen bleven hoog.

Het oorspronkelijke plan was om een tussenstop te maken in Orange maar door grote werken ter plaatse en veel verkeersdrukte geraakten we de stad gewoonweg niet in.
We gooiden het stuur om en vroegen aan de gps om ons naar Chateauneuf du Pape te brengen. Dat afgelikte dorpje beviel ons erg ongeacht het feit dat het niet de eerste keer was dat we het bezochten. Soms moet je ergens tweemaal komen om een dorp of stad werkelijk te doorgronden en om alle leuke plekjes te vinden.

Voor we naar onze volgend hotel in het al op voorhand verdoemde Roussillon reden, maakten we nog een omweggetje naar een oude liefde van ons beiden: L’Isle sur la Sorgue. Een van de stadjes die we vele jaren geleden ontdekten toen we begonnen rond te rijden in Frankrijk en nog logeerden in soms schamele en onderkomen chambres d’Hôtes.


Na nog een halfuurtje rijden op meestal rechte wegen – wat mis ik die bochten rond Rupit en in de Cévennes al – arriveerden we aan ons hotel in Roussillon waar we warempel verwelkomd werden door enkele regendruppels.
Madame meteo had dan toch gelijk! Met die nuance dat het aantal druppels zo laag was dat een stervende man in de woestijn er niet mee zou kunnen gered worden.
‘s Avonds genoten we van een deugddoend avondmaal bij La Grappe de Raisin in de dorpskom en at ik één van de vreemdste nagerechten ooit. Ja, dat is een halve kokosnoot.

We sloten onze dag af met een zeer aangename avondwandeling in het ‘Golden Hour’ en genoten van het nooit vervelende uitzicht op die merkwaardige rode aarde die dit mooie dorpje omringt.

Tot morgen!
Morgen: Het Zangkoor










Prachtige avonturen in dat kleurrijke gebied! Zo’n ijskokosnoot heb ik voor het eerst gegeten in… Cadaquès! Dat kan geen toeval zijn. De cirkel is rond: jullie mogen naar huis komen. Want ik mis jullie 🥹
PS. Ook een sinaasappelijsje-in-de-schil was toen mijn heerlijke deel. Sweet memories! Pun intented.
LikeGeliked door 1 persoon