Goedemorgen Ile de Ré! Niet dus. We begonnen de dag met een fikse regenbui. Ze was gelukkig van korte duur en niet zo belangrijk omdat we toch een lange rit voor de boeg hadden. Ons doel was namelijk ‘s namiddags aan te komen in de Dordogne, de streek in het Zuidwesten die gekend is voor haar woeste natuur en de hoger gelegen middeleeuwse dorpjes met magnifieke uitzichten. Maar eerst een tussenstop.

De stop in Angoulème na heel wat kilometers was zeer welkom, wetende dat onze trip volledig via D-wegen verliep, met andere woorden weer rotondes à volonté. Onze cruise control knop was intussen helemaal versleten van steeds maar af en aan te zetten.

In Angoulème kwamen we een oude bekende tegen, Hergé, want de stad is natuurlijk gekend voor haar jaarlijkse stripfestival. Voor de rest was er niet geweldig veel te zien behalve wat kerken en een héél lange winkelstraat, echter zonder veel fut.

Ons hotel/gîte bevond zich in Castels et Bézenac, niet ver van de rivier de Dordogne, en toen we de parking op reden, was die compleet leeg. Aan het vlottere verkeer hadden we al gemerkt dat het inmiddels september geworden was en dat er minder toeristen ronddwaalden. En dat had zo zijn voordelen.

Bijvoorbeeld bij het bezoeken van al die ‘Les Plus Beaux Villages de France’. Nu konden we gisteren in alle rust rondslenteren in Beynac, een van de allermooiste gerestaureerde middeleeuwse dorpen, en konden we daar zonder enige moeite foto’s nemen waarop geen enkele toerist te zien was.

‘s Avonds was het tijd voor een andere primeur tijdens deze vakantie: we moesten zelf voor ons eten zorgen. Net zoals vele jaren geleden toen we in Chambre d’Hôtes logeerden en op een houten bank buiten aan onze kamer droge worst, kaas en brood aten, en dat wegspoelden met een fles goedkope lokale rode wijn.

Dat deden we nu dus nog eens over, al was het nu aan een comfortabelere tafel, op een mooi houten terras voor onze luxueuze kamer met airco, met Burrata en Italiaanse ham in plaats van met de droge worst van weleer. En dat het gesmaakt heeft!

Tot morgen!

Morgen: Bochtenwerk