Gisteren waren we zes dagen onderweg en stonden er zo’n 1500 km op de teller. Die hebben we vooral op kleinere wegen afgelegd met steeds afwisselende maximumsnelheden en tientallen rotondes, wat best inspannend was. Het werd dus tijd om letterlijk en figuurlijk de voet van het gaspedaal te halen.

Onze eerste stop was Niort. Wat was dat een aangename stad zeg. Niet veel te zien qua geschiedenis, behalve een groot aantal kerken en één fort, maar je hebt daar door de brede straten en de grote pleinen veel ruimte en zuurstof. Ideaal als tussenstop.

Van onze volgende bestemming, La Rochelle, had ik hoge verwachtingen en die werden niet onmiddellijk ingelost toen we van de parking de stad doorkruisten. Niets speciaals te bespeuren, tot we aan de oude haven kwamen.

Het had nog mooier geweest als de zon van de partij was maar die verborg zich jammer genoeg achter een gordijn van wolken. La Rochelle is een grote stad, met de Vieux Port als centraal punt, van waaruit je al de straten met de bekende arcaden kan verkennen. En dat deden we dan ook tot onze stappenteller in het rood ging.

In de late namiddag werd het tijd om op weg te gaan naar ons einddoel van de dag: het veel bezongen eiland Ile de Ré. Van vrienden hadden we niets dan positieve verhalen gehoord: mooie stranden, een droomeiland om te fietsen, altijd goed weer, en we waren dan ook heel nieuwsgierig.

Nadat we de (saaie) tolbrug waren over gereden, en ingecheckt hadden bij ons hotel in Saint Marie de Ré, maakten we alvast een eerste verkennend wandelingetje. Het enige wat we tot onze ontgoocheling tegenkwamen waren lage witte huisjes, steevast met groene luiken, misschien op straffe van boete opgelegd door de overheid. In Sainte-Marie- de-Ré was echt niets te zien. We zaten dus aan de verkeerde kant van het eiland. Gelukkig was er niet ver van ons het andere dorpje, Saint-Martin-de-Ré, waar we snel naartoe reden.

Aan de haven daar, een mini versie van Le Vieux Port in La Rochelle, bevonden zich verschillende restaurants. Tripadvisor geeft ze geen hoge scores maar we hebben er toch lekker gegeten bij een zogezegde 3,5. De hevige regenbui die we plots op ons dak kregen kon de pret niet bederven!

Tot morgen!

Morgen: Koning fiets