
Reizen om te leren. Dat klopt als een bus want nu weet ik dat er regendouches zijn met 98 gaatjes. Ik weet dat omdat ik van allemaal de kalk heb moeten afkrabben met mijn nagel om water te krijgen voor onze ochtend douche. Maar goed, eenmaal fris gewassen en een ontbijt mét brood zonder gluten (!), waren we weer on the road.

Na een uurtje rijden ontdekten we de kustplaats Dieppe, trotse bezitter van een keienstrand waar het onmogelijk is om op die grote desolate vlakte je kinderen uit het oog te verliezen en waar je de lokale zonnekloppers herkent aan hun constante rugpijn.

Dieppe doet wat oud en versleten aan, maar er zijn wel gezellige pleintjes en straatjes als je wat spiedend rondloopt. Blijf er weg als het markt is, tenzij je houdt van langzaam schuifelen midden in een mensenmassa, met hun adem en die van de dode vissen in je nek.

Nadat we een half uurtje verdwaald geraakten in de drukte van Fécamps nog een paar uur verderop, vonden we eindelijk ons nogal afgelegen hotelletje. We stapten iets te enthousiast naar binnen maar door een bovenmenselijke krachtsinspanning kon ik nog net vermijden dat ik de bazin de taart uit haar handen sloeg. Vreemd genoeg bedankte ze me daar niet voor.

Op naar het doel van deze dag: Etretat. Waar de kliffen thuis zijn, waar iedereen langs de zee flaneert en waar slechts enkele moedigen de steile kliffen van 80 meter hoog beklimmen. Wij waren daar niet bij.

Maar ze zijn wel mooi en indrukwekkend, die kliffen. Het stadje zelf moet je erbij nemen, net zoals de parkeerplaatsen die er niet zijn. Nog nooit zoveel wanhopige chauffeurs gezien.

Ik hou er altijd van om iets te gaan drinken of om te gaan slapen in etablissementen waar een geschiedenis aan verbonden is en dus was bovenstaande bar een binnenkopper. Jammer genoeg dateerde hun sanitaire infrastructuur ook uit 1851 en kostten twee Pepsi’s 10 euro.

Omdat het een lange dag zou worden, hadden we vooraf een diner besteld in ons hotelletje. Enkel het voorgerecht op de foto was om over naar huis te schrijven, exact wat ik nu dus doe.
Tot morgen!
Morgen: De pelgrimstocht










