Gisterenochtend werden we zoals elke dag wakker door het getsjirp van de vogels. Waarschijnlijk het resultaat van een kweekprogramma opgezet door het hotel om zo het lawaai van het langsrijdende vrachtverkeer te overstemmen, en het lukt nog ook! Na een ontbijt onder de strenge en waakzame blik van een sfinxachtige dame, gingen we voor de tweede dag op rij op pad met de Panda.

Kostos, een ingeslapen blauw-wit dorpje met twee kerkjes en een centraal plein, beviel ons meteen heel erg door zijn schoonheid en leefbaarheid voor de inwoners. Alleen jammer dat we na ons bezoek recht in een hinderlaag reden. Via een steil en smal straatje dachten we het dorp te verlaten maar plots bleek dat zonder enige aanduiding doodlopend te zijn en was er geen mogelijkheid om te keren. Onder de nieuwsgierige en meelijwekkende blikken van alsmaar meer dorpelingen, moest ik met de Panda stapvoets achteruit de steile helling af. Daarbij werd ik begeleid door mijn teergeliefde en zij is daarvoor jammer genoeg niet de ideale persoon aangezien ze de neiging heeft om links en rechts met elkaar te verwarren.

Zonder ongelukken geraakten we gelukkig in Lefkes, de vroegere hoofdstad van Paros. Zeer mooi stadje en enorm clean. Talloze aangename plekjes en cafés in de schaduw. Heerlijke zelfgemaakte frappés. Zeker een aanrader.

Via Aliki reden we naar wat overal als een must see in Paros wordt aangekondigd: de Butterfly Valley, een klein afgelegen natuurgebied waar ervoor gezorgd wordt dat een bepaalde soort vlinders kan overleven in hun eigen habitat. We betaalden elk drie euro om zo’n tien vlinders te zien slapen op de bladeren van de bomen. Spannend!

s Avonds besloten we de vierenvijftig trappen omhoog te klimmen naar het kerkje in de stad van waar je een prachtig (en gratis) zicht hebt op de zonsondergang. Dat moment van de dag wordt hier op de eilanden overal erg gekoesterd.

Eenmaal de oranje bol verdwenen was onder de horizon, en de fototostellen en gsm’s weggeborgen waren, vervoegden we de rush naar de restaurants en we kozen ditmaal voor Taverne Mouragio. Een goede keuze want onze twee vissen waren tot in de perfectie gekookt. Alleen jammer dat we na een half uur zowel voor- als hoofdgerechten op tafel kregen, maar ja, dat is Griekenland!
Tot morgen!
Morgen: De concentrische cirkels