Drie gevangen genomen, twee gedood en honderd weggejaagd. Dat is de bilan van ons ontbijt. Zelfs de hongerige mussen, normaal gezien echte lefgozers, hielden zich op de achtergrond toen we aangevallen werden door de zwart met gele ambetanterikken.

Gisteren salueerden we Elza de receptioniste en vertrokken we richting Fontaine-de-Vaucluse. Mijn teergeliefde wilde absoluut nog eens terug naar die prachtige watermolen in dat snelstromend riviertje. Ik had geen idee wat ze bedoelde, misschien ijlde ze door haar schouderbreuk?

Onderweg stopten we in drie dorpjes: Valensole, Soult en Ménerbes. Niet spectaculair maar wel leuk. De twee laatste een beetje afgelikter dan het eerste.

Afgelikt kon je alleszins niet zeggen van de enorme bouwvakkersspleet die ons door een landgenoot gratis werd aangeboden op één van de terrasjes. Foto op speciaal verzoek verkrijgbaar. Beperkte oplage, groot formaat.

Omdat het al een beetje later was dan voorzien, besloten we onze zoektocht Naar de watermolen uit te stellen en naar L’Isle-sur-la-sorgue te rijden, een oude liefde van ons allebei.

Tegen alle verwachtingen in was het daar helemaal niet over de koppen lopen, zoals het vroeger altijd was. De winkels sloten blijkbaar vroeger hun deuren en op de terrasjes was er tot onze verbazing plaats in overvloed.

Onze teleurstelling was echter snel vergeten toen er s’avonds twee prachtige forellen pardoes op ons bord sprongen.

Tot morgen!

Morgen om 18u30: Gevonden!