Inderdaad, als je het onderstaande zwembad van dit hotel bekijkt, vraag je je af waar de startblokken naartoe zijn. Gestolen door de toeristen? En de wipplank misschien ook? Voor mij geen probleem, ik had ze niet nodig voor de jaarlijkse Onderwaterzwemmen Test zonder Afduwen of Duiken. Ieder jaar op vakantie probeer ik namelijk een hele lengte onder water te zwemmen zonder lucht te happen. In een vijfentwintig meter bad vanzelfsprekend, voor jullie gaan denken dat ik het me te gemakkelijk maak.

Ik verwittigde dus mijn teergeliefde dat het moment aangebroken was, want ik wilde indruk op haar maken. Ik spuugde enkele keren in het zwembrilletje dat ik net gekocht had bij Ale Hop, haalde diep adem en dook dapper onder. Met krachtige slagen zwom ik zo snel mogelijk naar de andere kant. Daar kwam ik naar adem happend boven, stak triomferend mijn vuist in de lucht en richtte fier mijn blik naar mijn teergeliefde. Maar die was geheel verdiept in haar boek. Puf. Daar ging mijn mannelijke trots.

We hebben gisteren de dag verder doorgebracht aan het zwembad waarbij we enkele vreemde dingen gezien hebben. Bijvoorbeeld de Franse vrouw die van de ene kant naar de andere zwom met haar vuile teenslippers in haar hand. Waarom? Geraakte ze niet terug? Of de jonge Spanjaard die in zwart T-shirt in het zwembad stapte, zijn petje afnam en het begon schoon te maken in het water. Doet hij dat thuis ook? Tja.

In de late namiddag zijn we Calpe gaan bezoeken, een rit van ongeveer 40 minuten via zowel autostrade, nationale wegen als binnenwegen. De stad was een echte stijlbreuk met de kuststeden Moraira en Dénia waar we tevoren verbleven. Calpe is veel beter gekend bij de toeristen en de vele hoge appartementsblokken zijn daar niet vreemd aan.

Maar al bij al viel de stad wat ons betreft best mee. Een brede promenade, een zacht zandstrand en talloze leuke bars. En overal was het enorm clean. We leerden wel snel om niet te luid te praten, want de muren hebben daar veel Belgische en Nederlandse oren. En het is natuurlijk wel leuk om, gezeten op een terrasje, al die verschillende figuren die voorbijlopen te observeren en van de nodige commentaar te voorzien.

Nadat we ’s avonds in restaurant El Toro onze tanden hadden gezet in een paar perfect gegrilde biefstukken, speelden we nog tot laat in de nacht een spelletje kaart op de camping waar vrienden van ons logeerden. Daarna reden we terug naar Dénia, waar we om drie uur ’s nachts tot onze grote verbazing geblokkeerd geraakten in een zijstraat achter een rijdende vuilniskar. Rare uurroosters daar in Spanje.

Tot morgen!

Morgen om 18u30: De fluisteraars

Voor de geïnteresseerden:

Hotel Les Rotes, Les Rotes:

4 km buiten Dénia, groot zwembad, enkele zonnebedden met dikke matrassen waarvoor je bereid moet zijn te vechten, exact hetzelfde geldt voor het beperkt aantal parkeerplaatsen

Restaurant El Toro, Calpe:

mooie zaak net buiten het centrum, gespecialiseerd in steaks van zeer goede kwaliteit, gewoon gegrild of met hout (madera), geleid door een grote blonde Nederlandse dame die alles gezien en gehoord heeft