My friend the wind, wie zong dat ook al weer? Juist ja, die Griekse zanger in dat grote tafelkleed, Demis Roussos. Wel, beste Demis, dan wordt het tijd dat je je vriend eens meeneemt naar hogere regionen. Want onze vriend is hij al lang niet meer. Zou de klimaatsverandering nu ook al effect beginnen te…

Net zoals geuren maken geluiden voor iedereen deel uit van vakantie. Het ruisen van de branding. Het roepen van de meeuwen die boven ons hoofd zweven. Het gejoel van kindjes wanneer hun zandkasteel overstroomd wordt door de onverbiddelijke zee. De harde slagen van een zware hamer en het geluid van krakend hout. Ja hoor, dat…

Nieuwjaarsdag brachten we niet door met kijken naar schansspringen op TV en het opeten van de restjes van oudejaarsavond. We lagen daarentegen te zonnen op een klein strandje dat we ontdekt hadden op basis van een tip van een insider. Omdat het grotendeels verborgen ligt achter een rotspartij, vonden we daar beschutting tegen de nog…

Oudejaarsavond in Playa de San Juan is altijd een aparte belevenis. Door de zachte temperaturen is het sowieso al een aparte sfeer. Kerstbomen zijn er niet te bekennen en het lot van de schaarse kerstverlichting is haar gloed te werpen op stille en verlaten straten.  Het is dan ook niet makkelijk om met veertien vrienden…

Wanneer we de derde dag ter plaatse stilaan in ons ritme begonnen te geraken, daagde er een nieuwe spelbreker op: de wind. Normaal gezien blijft die hier steeds beperkt tot een verdwaald briesje,  dat hoogstens even de haren beroert van de duttende dames op het strand. Gisteren was dat wel even anders. Het dorpspleintje, traditioneel…

De alcohol had de vorige avond alle scherpe kantjes van onze emoties afgevijld. We waren gaan slapen met het idee dat alles wel snel zou opgelost worden, positive thinking. ’s Nachts droomde ik dan ook dat mijn teergeliefde en ikzelf in een prachtig exotisch land een uitstap ondernamen doorheen een kleurrijke jungle. Het was daar…

De vlucht naar Tenerife was zoals gewoonlijk een opeenvolging van de krant lezen, hazenslaapjes, maisbeschuiten eten, en weer slapen. Omdat het een jaar geleden was dat we er nog geweest waren, konden we niet snel genoeg aan de landing beginnen. Toen wisten we wel nog niet wat we ter plaatse zouden aantreffen. Eenmaal we voet…

Eergisteren zijn we na het werk naar Charleroi gereden. Niet voor een citytrip of om onze auto te laten stelen. Neen, er is maar één reden waarom een hardwerkende Vlaming dat grijze oord des verderfs gaat bezoeken en dat is de regionale luchthaven (Brussels South zoals de locals ze graag noemen) Na een gezellige tête…

Gisteren hebben we het einde van onze reis nog zo lang mogelijk proberen uit te stellen door lang en heerlijk te ontbijten en door nog een stadje in de buurt te bezoeken. Maar daarna was er geen ontsnappen meer aan, en rond de middag hebben we in onze GPS terug sinds lange tijd een adres…