Dag 10: De raadselachtige hefboom in de kamer

Gisteren tijdens het ontbijt hoorden we plots een alarm dat afging, tot tweemaal toe. Toen echter bleek dat het geen alarm was, maar een door merg en been dringende gil van een stout kind, was dat voor ons het sein om te vertrekken naar onze volgend, hopelijk rustiger doel: Aix-en-Provence. De afstand bedroeg slechts een…

Dag 11: De emotionele directeur

Het rustgevende karakter van het oude gebouw bracht ons totaal niet tot rust. Allebei dachten we met een eigenaardige mix van boosheid en schuldgevoel terug op de discussie die we gevoerd hadden met de directeur van de Mas d’Entremont. We zijn nooit de eersten om te klagen over mankementen maar nu vonden we alle twee…

Dag 9: Het parfum

’s Morgens trachtten we allebei het D-woord niet in de mond te nemen en probeerden we onze gemeenschappelijke ervaring van de avond voordien uit ons geheugen te wissen. We keken uit naar de geplande verkenning van enkele plaatsen in de Var, de streek boven de Azurenkust. De eerste halte was Tourettes Sur Loup en dat…

Dag 8: Waar is de zon?

Gisteren lieten we Saint Tropez achter ons met een gemiddelde snelheid van 10 km per uur. Joggers, inline skaters en fietsers, allemaal gingen ze sneller vooruit dan wij in die lange file die zich uitspreidde tussen St Trop en St Maxime. Maar dat was niet mijn grootste bekommernis, hoe raar dat ook mag klinken voor…

Dag 7: De helikopter

Toen ik gisterenochtend rond 8u ’s morgens op ons terras op de eerste verdieping stond met zicht op het domein, dacht ik onwillekeurig aan de paus die in Rome de gelovigen toespreekt vanop het kansel. Niet dat ik me de paus waande, en bovendien waren er geen discipelen om toe te spreken want iedereen lag…

Dag 6: op zoek naar BB

Met enige weemoed lieten we gisteren Hotel96 achter ons en zetten we koers richting Saint Tropez. Omdat het een korte rit was, besloten we een tussenstop in te lassen in Cassis, op ongeveer een half uurtje rijden van ons vertrekpunt. En ik was in mijn nopjes, want voor de eerste maal dit verlof kwam er…

 Dag 5: De duim van Cesar

Gisteren stond de ontdekking van Marseille op het programma. Bij het binnenrijden van deze mediterraanse multiculturele kuststad kregen we alvast deze grote duim te zien. Dit is een verwijzing naar de duim van Julius Caesar waarmee deze veroveraar besliste over leven en dood van verslagen gladiators. Vandaag staat die duim symbool voor de geslaagde integratie…

Dag 4: De oranje pootjes

Gisterenochtend aan het ontbijt moet het een raar zicht geweest zijn voor de andere hotelgasten. De vrouw van mijn leven was met een ZIZ kaasje wanhopig naar een wesp aan het slaan terwijl ik met een heel bot mes aan het hakken was in een stuk keiharde lokale worst. Na deze intensieve lichaamsbeweging zijn we…

Dag 3: De dans der libellen

Breakfast with a view en Nespresso koffie, what else heb je nodig? Na een gezapig ontbijt vertrokken we gisteren goedgeluimd richting Gigondas, onze volgende stop. De rit verliep nu niet zo vlot als de dag ervoor maar ik zal jullie de details besparen. Eenmaal we onze verlossende afrit hadden genomen en terecht kwamen op de…

Dag 2: Vuurwerk

Gisterenochtend vroeg opgestaan omdat we een rit van ongeveer 600 km voor de boeg hadden. Via lange smalle gangen en heel veel trapjes kwamen we terecht in de gigantische ontbijtzaal van het kasteel. Door het vroege uur hadden we het typische Ardense buffet helemaal voor ons alleen. De stilte werd enkel verbroken door het luidruchtig…