Dag 6: Gezandstraald

Gisteren werd ik wakker in de Finca, ik opende het schuifraam en stapte het terras op. Ik durfde nauwelijks adem te halen om de oorverdovende stilte niet te verbreken. De dagdagelijkse geluiden van brommers, auto’s en vliegtuigen leken even nooit bestaan te hebben. Al wat ik hoorde was een licht briesje dat door de bladeren…

Dag 5: In den Blet

Wat doe je wanneer je niet teveel kilometers wil rijden op 1 dag? Je neemt een kaart, duidt de twee bestemmingen aan met een kruisje en dan kies je een kuststadje dat in het midden ligt. Zo zijn we uitgekomen bij het ons onbekende Les Cases d’Alcanar, ergens tussen Peratallada en Moraira. Als tussenstop kozen…

Dag 4: de grote leegte in het bord

Gisteren stond er geen meter autostrade op de agenda. We zaten al ruim over de duizend km, dus mocht de riem er even af. Het was het uitgelezen moment om uitstapjes te doen, dus sprongen wij rond 7u30 kwiek uit ons bed. Dat kwieke duurde jammer genoeg niet lang. Mijn energiepeil kreeg al snel een…

Dag 3: Señora Eugenia

De vorige nacht voelde ik me een beetje als Thibaut Courtois. Niet omwille van zijn keeperskwaliteiten of zijn kolenschoppen van handen. Maar omwille van het feit dat het bed in het hotel veel te kort was waardoor mijn voeten steeds in het ijle bengelden. Bovendien was er geen airco in de kamer, maar wel een…

Dag 2: De vliegende schotel

De titel van dit artikel lag voor de hand, kijk maar eens naar de foto. Na ’s ochtends een half uur onder die gigantische waterval gestaan te hebben, kwamen we beneden in de lobby plots in een vreemde sfeer terecht. Klassieke muziek, schemerlicht, een wand met boeken, dat associeer je toch met een aperitief in…

Dag 1: De schelp van Botticelli

En we zijn vertrokken! Met vertraging natuurlijk, om de traditie hoog te houden. Deze keer was het echter onze fout niet. Dank zij Trump was namelijk de autostrade om 17 uur afgesloten. Maar niet getreurd, rond acht uur ’s avonds stonden we in Esch-Sur-Alzette in Luxemburg. We hadden vooraf een hotel geboekt dat zich op…

Dag 18: de zonnige wc

In Saint Quentin de la Poterie, waar we gisteren verbleven hebben, schijnt de zon niet alleen aan de hemel. Het bewijs daarvan ziet u op bovenstaande foto, en ja hoor, ik hoor het u al zeggen, we zijn nu overal goed gebruind. Gisteren had ik verteld dat we met het einde van de vakantie die…

Dag 17: De kuitenbijter

Gisterenavond zijn we gaan eten in Perpignan en hebben we ons geparkeerd in parking Central. Dit bleek later de meest afgelegen parking in Perpignan te zijn, what’s in a name. Het etentje was best leuk, tot het moment dat we omsingeld werden door een groep mensen met fakkels, waarom overkomen deze vreemde zaken ons altijd?…

Dag 16: De striptease

De traditionele rustpauze tijdens de rondreis zit er weer op. Vier nachten zijn voorbijgevlogen ondanks onze verwoede pogingen om de tijd te rekken. Het personeel van hotel s’Agaro heeft ons elke avond met stokken moeten wegjagen uit de hotelbar en slaakten collectief een zucht van opluchting toen we het hotel verlieten. Gisterenavond hebben ze geen…

Dag 12: Verdwaald in Arles

Beeld je dit even in: je wordt wakker door het gefluit van de vogeltjes en naast je ligt je teergeliefde nog zalig te soezen. Je ziet door een spleet tussen de gordijnen de zonnestralen binnendringen in de mooie grote hotelkamer en je krijgt onmiddellijk zin om aan de dag te beginnen. In je adamskostuum wandel…