Een spotprijs

Toen we ontsnapt waren aan de wurgpogingen van ons opdringerige douchegordijn, was het tijd voor het ontbijt. Het morgendmaal, zoals mijn overgrootmoeder het altijd noemde, werd tot onze teleurstelling binnen geserveerd. Toen ik de ontbijtruimte binnen stapte, leek het of ik terecht gekomen was in een jeugdhuis. Aan tafel zat een groep van een twintigtal…

29 jaar later

Gisteren was het moment aangebroken: de terugkeer naar Santorini, het eiland waar we al jaren de mooiste herinneringen aan koesterden. Kiki bracht ons naar de haven en een uur later zaten we in de buik van een van de grootste ferries in deze contreien: de Blue Star Delos. Nog eens twee uur later, bij aankomst…

Sterke stoelen

Gisteren genoten we van een welverdiende rustdag. Met de bus, waarvoor we enkel een ticket konden kopen bij de bakker (!), trokken we naar Agios Prokopios. Na een kort marktonderzoek – hoe dik is de matras, hoe groot is de parasol, wat is de prijs – en in de wetenschap dat we net zoals in…

Dinsdag gesloten

We hadden tijdens dit verlof al eens twee tickets voor het paradijs besteld en gisterenochtend zijn we gaan ontbijten in de hemel, wie kan dat nog zeggen. Voor de Belgische Shirley Valentine die de plak zwaaide in de keuken moet het daar ook de hemel zijn, zij was 21 jaar geleden haar geliefde gevolgd naar…

De reus van elf meter

Gisterenochtend voor de eerste keer niet buitenshuis gaan ontbijten maar op ons eigen terrasje aan de kamer, met uitzicht op de velden en weiden. Terwijl we kokend water op de Nescafékorrels goten en salami aten waarvan we enkel de houdbaarheidsdatum konden lezen, hoorden we in de verte het gerinkel van de bellen van de schapen…

Den boeit op

Gisteren wuifden we de Knauf winkel en het Panorama hotel uit en gingen te voet naar de haven, deze keer weliswaar langs een straat met een voetpad, kwestie van ons niet aan dezelfde steen te stoten.Griekenland is op veel vlakken een en al chaos, maar aan de stiptheid van hun boten kunnen de NMBS en…

Concentrische cirkels

Gisterenochtend vroeg ik mijn teergeliefde of ze het leuk vond dat ik al die bloemblaadjes op haar weg naar het ontbijtterras had gelegd. Jammer genoeg had ook zij de plotseling opgekomen wind opgemerkt. Op onze laatste dag op Paros waren we niet veel meer van plan. De Panda was weer op stal en we hadden elk…

Hinderlaag in Kostos

Gisterenochtend werden we zoals elke dag wakker door het getsjirp van de vogels. Waarschijnlijk het resultaat van een kweekprogramma opgezet door het hotel om zo het lawaai van het langsrijdende vrachtverkeer te overstemmen, en het lukt nog ook! Na een ontbijt onder de strenge en waakzame blik van een sfinxachtige dame, gingen we voor de…

Panda op Paros

Na een gratis scrub, aangeboden door het hotel met behulp van hun handdoeken van schuurpapier, trokken we naar het ontbijt op het buitenterras aan het zwembad. We hadden niet te klagen, alles was er aanwezig, ook de typische roze sneetjes vlees die altijd erg hun best doen om op ham te lijken maar die onze…

Drie primeurs op Paros

Gisteren namen we afscheid van Marietta en begaven we ons weer eens naar de bushalte. Na een kleine worsteling slaagden we erin om onze bagage op de bus te krijgen en daarna ook ons zelf. In de New Port van Mykonos was het traditiegetrouw wachten geblazen op de boot die ons naar het nabije eiland…