Dag 19: Ons lot in de Lot

Ons lot in de Lot, de streek van Cahors en consoorten, is rijden en nog eens rijden. Niet over autosnelwegen of die ene nationale weg. Maar wel over smalle bochtige wegen waar geen einde aan lijkt te komen. Het aantal tegenliggers had bovendien een directe impact op het aantal decibels dat mijn teergeliefde uit schrik…

Dag 18: De hemelse tranen van de Katharen

Als titel had ik ook gewoon “Regen in Carcassonne” kunnen gebruiken maar dat is natuurlijk niet zo poëtisch. In Roses was er nog geen vuiltje aan de lucht 😉 maar onderweg hadden we direct prijs. Het was alsof Spanje treurde dat we haar grondgebied gingen verlaten, Onze bestemming was het petieterige dorpje Cavanac, niet zo…

Dag 17: On the road again

En we zijn weer vertrokken! Na een deugddoende vierdaagse van zwembad, ligstoel, aperitief en diner hervatten we gisteren onze trip richting Carcassonne. We begonnen eraan in het vriendelijke dorpje met de moeilijke naam: Sant Feliu de Guixols, waar veel Belgen rondlopen en waar het leuk vertoeven is. Omdat er “toevallig” vrienden in de buurt waren,…

Dag 12: La Canonja

Gisteren was het een heuglijk moment want eindelijk werd mijn teergeliefde bevrijd van het juk: de mitella mocht uit! We hebben hem diep in de vergeetput van onze autokoffer geworpen en dus behoren die hatelijke velcro-geluiden nu echt tot het verleden. Het was een korte rit gisteren, van ca. een uur, die wij tevergeefs hebben…

Dag 11: De witte flamingo’s

De luiken van onze kamer gingen gisterenochtend open en er brak terug een veelbelovende dag aan. Op het programma stond een uitstap naar de Deltebre, de monding van de machtige Ebro in de zee. Voor we op stap gingen, kwam ik echter twee jammerlijke zaken te weten. We moesten binnen ontbijten en dat in een…

Dag 10: Repelsteeltje in de Parador

Je hebt een oude stad en je hebt een oude stad. Cardona is een oude stad in de letterlijke zin van het woord. Moet dringend opgekalefaterd worden. Was alleen leuk om eens te doorkruisen en om een handtas te kopen (zoals mijn teergeliefde deed) Ik had het gisteren niet mogen schrijven hé, van die handtas…

Dag 9: De kerk in de vulkaan

Gisterenochtend was mijn teergeliefde compleet in verwarring. Ik had namelijk voorgesteld om te gaan wandelen op een plaats waar geen winkels waren, waar het bergop zou kunnen gaan en waar insecten rondvliegen en rondkruipen. Het doel was om te voet tot in de krater van de grote Santa Margarida vulkaan te geraken. Ze toonde haar…

Dag 8: Murphy rijdt mee

Gisteren stond de rit naar Spanje op het programma. Onze bestemming was de stad Olot in het Catalaanse binnenland, hoofdstad van de regio en de ideale uitvalsbasis voor het bezoeken van de (40!) vulkanen die de streek rijk is. Maar we zaten gisteren jammer genoeg niet alleen in de auto, de hele dag zou Murphy…

Dag 7: Gevonden!

Aan het ontbijt gisteren wist ik niet of ik moest lachen of medelijden moest tonen. Mijn teergeliefde was er met veel moeite in geslaagd om zelf konfituur op haar brood te smeren maar er was wat op de vingers van haar linkerhand blijven plakken. Ze trachtte dit onbewust af te likken maar ze kon haar…

Dag 6: De fictieve watermolen

Drie gevangen genomen, twee gedood en honderd weggejaagd. Dat is de bilan van ons ontbijt. Zelfs de hongerige mussen, normaal gezien echte lefgozers, hielden zich op de achtergrond toen we aangevallen werden door de zwart met gele ambetanterikken. Gisteren salueerden we Elza de receptioniste en vertrokken we richting Fontaine-de-Vaucluse. Mijn teergeliefde wilde absoluut nog eens…