Gisterenochtend vroeg ik mijn teergeliefde of ze het leuk vond dat ik al die bloemblaadjes op haar weg naar het ontbijtterras had gelegd. Jammer genoeg had ook zij de plotseling opgekomen wind opgemerkt. Op onze laatste dag op Paros waren we niet veel meer van plan. De Panda was weer op stal en we hadden elk…
Gisterenochtend werden we zoals elke dag wakker door het getsjirp van de vogels. Waarschijnlijk het resultaat van een kweekprogramma opgezet door het hotel om zo het lawaai van het langsrijdende vrachtverkeer te overstemmen, en het lukt nog ook! Na een ontbijt onder de strenge en waakzame blik van een sfinxachtige dame, gingen we voor de…
Na een gratis scrub, aangeboden door het hotel met behulp van hun handdoeken van schuurpapier, trokken we naar het ontbijt op het buitenterras aan het zwembad. We hadden niet te klagen, alles was er aanwezig, ook de typische roze sneetjes vlees die altijd erg hun best doen om op ham te lijken maar die onze…
Gisteren namen we afscheid van Marietta en begaven we ons weer eens naar de bushalte. Na een kleine worsteling slaagden we erin om onze bagage op de bus te krijgen en daarna ook ons zelf. In de New Port van Mykonos was het traditiegetrouw wachten geblazen op de boot die ons naar het nabije eiland…
Gisteren stonden we voor een hartverscheurende keuze voor onze laatste dag in Mykonos: Kapari beach of Paradise beach? Een rustig strand, puur natuur, zonder muziek, bars of restaurants ofwel een druk bezocht strand met alle faciliteiten, muziek en een unieke sfeer. Ging de rugzaktoerist van weleer in ons terug wakker worden en ons overtuigen om…
Gisterenochtend werden we wakker, vloekend op Morpheus dat hij ons geen oordopjes had gegeven omwille van het nachtelijk rumoer in ons steegje. Tegelijkertijd beseften we dat de vakantie nu echt begonnen was. We vervulden elk om beurt ons ochtendritueel op de zeven vierkante meter van ons kamertje en stapten dan het zonlicht in, op zoek naar…
En we zijn vertrokken!Twaalf jaar was het geleden dat we nog eens naar Griekenland waren geweest dus namen we gisteren een vroege ochtendvlucht met bestemming de Cycladen. Na drie uur vliegen en een turbulente landing die bij iedereen in het vliegtuig een hartverzakking veroorzaakte, kwamen we aan in het zeer winderige Mykonos. De kleinzoon van…
Gisteren onze laatste echte reisdag met een overnachting en een eerste rit van zo’n 500 kilometer. Ik had mijn teergeliefde gevraagd om onderweg een foto te nemen, hieronder het prachtige resultaat. Tijdens die rit maakten we een eerste bilan op van onze reis. 4500 km gereden, 15 verschillende hotels bezocht en zoveel variatie qua bestemmingen,…
Gisterenochtend liep het ochtendritueel niet zo vlot. Dat had alles te maken met het feit dat onze kamer véél te klein was. ’s Nachts had mijn teergeliefde bijvoorbeeld meerdere kopstoten moeten incasseren van haar nachtkastje. En in de badkuip kon ik ternauwernood mijn voeten naast elkaar zetten, zo smal was die. Ze was wel groen.…
Ons lot in de Lot, de streek van Cahors en consoorten, is rijden en nog eens rijden. Niet over autosnelwegen of die ene nationale weg. Maar wel over smalle bochtige wegen waar geen einde aan lijkt te komen. Het aantal tegenliggers had bovendien een directe impact op het aantal decibels dat mijn teergeliefde uit schrik…
