De groene bril

Het hotel van gisteren was al vier generaties in handen van dezelfde familie. Ik vrees dat het daarbij zal blijven want de stuntelige en verlegen zoon Valentin had het duidelijk niet in zich. Hij beging dan nog eens de hoofdzonde om ‘s morgens onze koffie niet binnen de minuut aan tafel te brengen en dat…

De pelgrimstocht

Bij het vertrek gisterenochtend aan ons hotel viel het me op dat er nog slechts één cavia in de tuin zat terwijl er bij onze aankomst zeker drie rondliepen. Toen dacht ik terug aan de rare stukjes vlees op mijn bord bij het diner. Het zal wel toeval zijn. Onze dag was gewijd aan het…

De 98 gaatjes

Reizen om te leren. Dat klopt als een bus want nu weet ik dat er regendouches zijn met 98 gaatjes. Ik weet dat omdat ik van allemaal de kalk heb moeten afkrabben met mijn nagel om water te krijgen voor onze ochtend douche. Maar goed, eenmaal fris gewassen en een ontbijt mét brood zonder gluten…

Het barre Noorden

En we zijn vertrokken…naar het Noorden! Naar de Atlantische kust die ons door slechte weersvoorspellingen nog nooit heeft weten te bekoren. Deze keer maakten we echter van ons hart een steen en we gingen ervoor. Als eerste tussenstop kozen we voor De Panne maar daar waren we al snel weg, de grens met Frankrijk over.…

De laatste dag

We werden gisteren wakker met een kater. Niet zozeer door de alcohol maar omdat we ons allebei realiseerden dat het onze laatste dag was op dit zinnenstrelende eiland.We brachten de ochtend door op Kamari Beach en besloten daarom in de namiddag een uitstapje te doen naar de stad met een van de mooiste zonsondergangen ter…

Een spotprijs

Toen we ontsnapt waren aan de wurgpogingen van ons opdringerige douchegordijn, was het tijd voor het ontbijt. Het morgendmaal, zoals mijn overgrootmoeder het altijd noemde, werd tot onze teleurstelling binnen geserveerd. Toen ik de ontbijtruimte binnen stapte, leek het of ik terecht gekomen was in een jeugdhuis. Aan tafel zat een groep van een twintigtal…

29 jaar later

Gisteren was het moment aangebroken: de terugkeer naar Santorini, het eiland waar we al jaren de mooiste herinneringen aan koesterden. Kiki bracht ons naar de haven en een uur later zaten we in de buik van een van de grootste ferries in deze contreien: de Blue Star Delos. Nog eens twee uur later, bij aankomst…

Sterke stoelen

Gisteren genoten we van een welverdiende rustdag. Met de bus, waarvoor we enkel een ticket konden kopen bij de bakker (!), trokken we naar Agios Prokopios. Na een kort marktonderzoek – hoe dik is de matras, hoe groot is de parasol, wat is de prijs – en in de wetenschap dat we net zoals in…

Dinsdag gesloten

We hadden tijdens dit verlof al eens twee tickets voor het paradijs besteld en gisterenochtend zijn we gaan ontbijten in de hemel, wie kan dat nog zeggen. Voor de Belgische Shirley Valentine die de plak zwaaide in de keuken moet het daar ook de hemel zijn, zij was 21 jaar geleden haar geliefde gevolgd naar…

De reus van elf meter

Gisterenochtend voor de eerste keer niet buitenshuis gaan ontbijten maar op ons eigen terrasje aan de kamer, met uitzicht op de velden en weiden. Terwijl we kokend water op de Nescafékorrels goten en salami aten waarvan we enkel de houdbaarheidsdatum konden lezen, hoorden we in de verte het gerinkel van de bellen van de schapen…