Vakantie = uitslapen? Niet voor ons! Om 6 u sprongen we al uit bed, de ene al wat flukser dan de andere. Iedereen hier had ons namelijk op het hart gedrukt om de grote hitte te vermijden en dus zeker ‘s morgens vroeg de Acropolis en consoorten te gaan bezoeken. Iets voor 7u zaten we…

Aan de foto hierboven kunnen jullie al raden in welk land we de volgende twee weken gaan rondtrekken: ja hoor, Griekenland, meer bepaald de Peloponnesos. Na een primeur, onze eerste checkin op de luchthaven zonder enige menselijke interventie (zelf de bagagelabels geprint en valies op de band gezet) en een vlucht van 2u50 kwamen we…

Zo, het zit er bijna op. Gisteren zetten we onze geleidelijke terugkeer verder en ondanks alle slechte weersvoorspellingen kwam de zon er regelmatig door en hebben we geen regen gezien. Het werd nog een echte vakantiedag in de Champagnestreek, met stops in Sens en in Troyes. Vooral Troyes beviel ons erg, in die mate dat…

De titel van deze blog had evengoed kunnen zijn: ‘opt schaite van de met’, een Vlaamse uitdrukking die zoveel als bijna te laat betekent. Op onze voorlaatste dag kregen we nog twee geweldige dorpjes te zien, Loubressac en Autoire, waarvan het eerste zelfs het mooiste was van heel de reis! Na nog een zalige ochtend…

Ons afscheid van het hotel ‘in den blet’ verliep niet echt op wieltjes. Het begon met mijn teergeliefde die door een vreemde stem in de badkamer pas op dat moment besefte dat ze per vergissing een hotelkamer van iemand anders was binnengevallen. Even later kwam er plots een felle mist op waardoor we verplicht binnen…

Gisteren was het net zoals in de koers een beetje een rustdag, om te bekomen van al die kilometers (2700 tot nu toe) en al die indrukken die we tijdens de reis hebben opgedaan. Na wat lanterfanten in en rond het hotel besloten we een van de uitgestippelde wandelingen aan te pakken: L’Ambialade, een wandelpad…

Gisteren was ik iets vergeten te vertellen. Toen we in het achterafhotelletje de kalkoen en de Aligot kaas (die erg sterk leek op puree) aan het verorberen waren, kwam plots de dienster met een bezorgd gezicht naar onze tafel. Ze vroeg ons of we in onze kaas niets aangetroffen hadden want de chef was een…

Gisteren was een bewogen dag. Niet omdat we veel bewogen, dat ook, maar vooral door wat zich afspeelde vanaf een uur of vijf in de namiddag. Reizen is leren maar betekent soms ook verrast worden, moeten improviseren, en noodoplossingen bedenken. Lijkt bijna op werken 🤔 De dag begon nochtans normaal met ons afscheid van het…

Gisteren was het onze laatste dag in de Dordogne dus ook de laatste kans om nog eens rond te rijden en te zien wat de streek nog te bieden had. De zon was van de partij en het werd een heel hete dag, maar wij versaagden niet. Le Bugue was een doorgangsdorpje zonder veel geschiedenis,…

Gisteren stond me heel wat bochtenwerk te wachten omdat we vier dorpjes in de omgeving wilden bezoeken, allemaal onderling verbonden door bochtige maar mooie wegen, met soms echt indrukwekkende landschappen. We begonnen eraan in La Roque-Gageac, meteen een knaller. Langs de Dordogne gelegen, met enorme hoogteverschillen en een fort ingebouwd in de rotswand dat tijdens…