Gisterenochtend waren we weer erg dankbaar voor het feit dat er op deze wereld twee types ontbijters bestaan: buiten- en binnenontbijters. Dankzij deze laatsten konden wij ons met een kop koffie nestelen aan een tafeltje buiten op het terras aan het zwembad dat we zoals altijd nauwgezet selecteerden op basis van de stand van de…

Reeds een maand voor de aanvang van ons verlof raadpleegde mijn teergeliefde alle mogelijke websites die weersvoorspellingen doen. Wat Roussillon betreft stonden er ons blijkbaar regenwolken te wachten. Haar humeur kreeg daardoor steevast te kampen met opeenvolgende ups en downs, nog best te vergelijken met de grafiek van een hartslag. Ook toen we gisteren na…

Ik weet niet waaraan ik het had verdiend maar bij het ontbijt in het hotel kreeg ik persoonlijk van de grootmoeder de Grand Tour langs alle onderdelen van het ontbijt. Ze wees naar alle tassen en lepeltjes, benoemde alle stukjes kaas en hespenrolletjes en toonde me alle soorten konfituur, één voor één, alsof ik een…

We namen afscheid van de ezels en vroegen ons af wie eigenlijk de ezels zijn. Zij die daar in alle rust kunnen leven in dat magnifieke decor of wij die de baan op moesten en al die middenstrookrijders op de snelweg moesten gaan trotseren. Gisteren was de traditionele overgangsdag van Spanje naar Frankrijk. Onderweg kregen…

Gisteren begonnen we de dag met een vroege ochtendwandeling. Even dachten we dat we in de Alpen rondliepen door het typische geluid van de koeienbellen tot we zagen dat het ezels waren. Een Oostenrijkse boer die geëmigreerd was? De wandeling was geweldig: zuivere lucht, bloemen, vlinders, vogeltjes die floten en bloeddorstige mieren zo groot als…

Gisteren ontwaakten we helaas niet zoals Salvador Dali met zonnestralen op ons gezicht, integendeel, een miezerige regen daalde op ons hotel neer. Dat belette ons echter niet om nog een ochtendwandelingetje door Cadaqués te doen. Voor we wegreden kocht ik nog een kleine snack voor onderweg. Onze volgende bestemming was Rupit, een middeleeuws dorp in…

Gisteren verlieten we ons vertrouwd hotelletje, gedaan dus met vier dagen platte rust. Alhoewel, in de zon liggen was tegelijk ook werken: twee kranten lezen, online Spaanse les volgen, bloggen, schrijven en zoeken naar spullen die mijn teergeliefde verloren is. We zetten gezwind koers naar het beschermde natuurgebied Cap de Creus, een streek met alleen…

Vorige donderdag, na een half uur vruchteloos zoeken naar de zonnebril van mijn teergeliefde, stapten we de auto in richting Zuiden, op zoek naar de zon. Die vonden we echter niet meteen, het was alsof de regen en de wolken ons op de voet volgden en ons niet wilden loslaten. We waren echter vastbesloten en…

De naar verschaald bier ruikende beachbars waren leeg, in het zotte straatje was het merkwaardig stil en lag het vol met afval. De buurtbewoners durfden terug buiten te komen en gingen wandelen met hun hond. Dit kon niet anders dan maandagochtend zijn. Ook voor ons was het maandagochtend en tevens de laatste dag van onze…

Niet te geloven dat we gisteren koers zetten naar alweer onze laatste bestemming dit verlof. Het waren tot nu toe allemaal prachtige vakantiedagen en we hoopten er nog twee bij te doen. We reden anderhalf uur door een landschap gedomineerd door bergen en groen dat gemakkelijk kon concurreren met dat van Frankrijk of Spanje, met…