Naar het schijnt is in Japan bijna niets vertaald qua aanwijzingen of plaatsnamen. Hier in Evia kennen ze daar ook iets van en net zoals in Wales houden ze blijkbaar van ellenlange woorden. (Het woord van 16 letters hierboven betekent garnalenpasta) Met zicht op een Would-be helipad op het gazon, ontbeten we voor een tweede…

Gisteren was het tijd om afscheid te nemen van de zwaluwen en van de gastvrouw en haar zoon die Mangata Seaside uitbaten. Toen we hen een vruchtbare zomer toewensten, bedankten ze ons hartelijk. Ze vertelden ons dat ze tot vier jaar geleden ook nog een olijfboomgaard bezaten van 350 olijfbomen maar dat die jammer genoeg…

We zaten rustig aan het ontbijt toen de gastvrouw plots met een pistool naar buiten kwam rennen. Voor we zelfs nog maar onze handen in de lucht konden steken, schoot ze al enkele keren raak. Gelukkig was het maar met een waterpistool om al die bedelende katten weg te jagen. De schildpad die we op…

Geen slappe salami deze keer bij het ontbijt maar wel een omelet met, hoe kan het ook anders, Griekse accenten. En vergeet wat ik eerder zei dat alles hier in een versnelling lager gebeurt, doe dat maar gerust maal twee. Mijn pols slaat intussen aan een gezapig tempo van 48 per minuut. Op de agenda…

De grootste troef van het Jason Inn hotel in Athene is de rooftop waar je kan ontbijten met een 360 graden uitzicht op de stad en op de Acropolis. Het ontbijt zelf is echter niet echt een troef te noemen. Tenzij je van slappe salami en kartonnen kaas houdt en perculatorkoffie die al veel te…

En we zijn vertrokken! Bestemming: onbekend. Ja, we hadden er al van gehoord maar het bleef toch nog een blinde vlek: Evia, een schiereiland van Griekenland. Onbekend maar zou het ook onbemind zijn?Er was maar één manier om dat uit te vissen. Dus landden we gisteren na een voorspoedige vlucht van drie uur, inclusief een…

Na een ochtendwandeling door Cliousclat met het heerlijk avondeten van de vorige dag nog in onze herinnering was het gedaan met de lieflijke dorpjes, de middeleeuwse huizen, de lavendelvelden. Gegroet autosnelweg, snelheidsduivels, aanschuiven bij de péages. Na het ontbijt duwden we elkaar de auto in, bepaalden de route in de gps en stelden vast dat…

Gisteren werd ik dan toch wakker zoals Salvador Dali, wie had dat gedacht. De zonnestralen vielen binnen door het grote raam in onze hotelkamer en aanvankelijk vloekte ik omdat ik dacht dat de ramen zo vuil waren maar bij nader inzien waren die vlekken iets helemaal anders. De ontbijtlocatie was perfect in de schaduw gelegen…

We lieten Roussillon achter ons en zetten koers naar het oostelijke deel van de Provence. Daarvoor moesten we ons een weg banen door de verkeerschaos in Apt, en even leek het of we ons in Brussel bevonden. Maar daarna ontvouwde zich een zalige weg van een vijftigtal kilometer door weidse landschappen en, uitzonderlijk, geen ronde…

Als je vele kilometers rondrijdt en lange wandelingen maakt, kom je soms wat tegen. Kijk bijvoorbeeld eens op bovenstaande foto hoe gezellig deze mensen hun eetplaats hebben gemaakt, met de geurende afvalcontainer lekker dichtbij en een reddingsboei voor het geval iemand in de soepketel zou vallen. We zetten onze verkenningstocht in deze streek verder en…