Dag 2: Tilques – Coquelles (Calais) – Folkestone – Brighton – Bournemouth Ondanks het mooie uitzicht en de lekkere eitjes was het ontbijt snel afgelopen. We hadden namelijk een ticket voor de kanaaltunnel om 11u36. Degenen die me kennen weten dat ik nooit een lift neem dus ik zag er bepaald niet naar uit om…

Traject:  Eppegem – Westende – Saint-Omer – Tilques En we zijn nog eens vertrokken!Op de heetste dagen van augustus hebben we de auto ingeladen en waren we weg. Die timing is niet lukraak gekozen maar gebaseerd op de theorie van mijn teergeliefde dat het weer in Zuid – Engeland, onze bestemming, ‘mee zou gaan’ met…

We vertrokken gisteren uit Karystos naar het deel van Evia dat op het vasteland ligt, aan de andere kant van de oude brug dus. Boven ons hoofd verscheen plots een eigenaardige wolk en we hoopten dat dit geen voorteken was van eventuele tegenslag. We wilden gewoon nog twee nachten in alle rust doorbrengen om ons…

Gisteren stapten we de auto in en reden via een pittoreske weg – dat wil hier zeggen smal en vol putten – naar het Castello Rosso, gelegen op een heuvel boven Karystos. Vanuit de verte zag ze er nogal imposant uit, een grote burcht uit de elfde eeuw, en we keken ernaar uit om de…

Gisteren namen we een beslissing en die was snel genomen: we boekten een grotere kamer in hetzelfde hotel, pakten alles in en pakten dan alles weer uit. Zo, geen Tetris of hindernispiste meer in de kamer! Omdat ons hotel op een soort kaap ligt, genieten we bij het ontbijt van panoramisch zeezicht en van een…

Gisteren was het gedaan met de enthousiaste huismerel en de luidruchtige krekels. Inpakken en wegwezen was de boodschap, op naar het zuiden van Evia. Een rit van minder dan twee uur met als doel het dorp Karystos. Weidse vergezichten, bergdorpen met verrassend mooie huizen en plots opdoemende haarspeldbochten maakten dat de rit nooit saai werd.…

Elke ochtend lijkt het of we hier niet in Griekenland zitten maar in de Provence. Ook gisteren werden we om 6 uur wakker door het geluid van de krekels en het vrolijk zingen van de huismerel in de tuin van het hotel. Er stond slechts één uitstap op het programma, naar de hoofdstad van Evia,…

Een mus die tracht op te stijgen met een halve beboterde pistolet in haar snaveltje, een toerist die zijn zonnebril ophoudt om met zijn kop koffie de passerende dames te kunnen observeren en overal de geur van eieren en pannenkoeken, ziedaar het ontbijt in Negroponte. Onze dagtaak begon gisteren met Amarynthos, een klein dorp in…

Naar het schijnt is in Japan bijna niets vertaald qua aanwijzingen of plaatsnamen. Hier in Evia kennen ze daar ook iets van en net zoals in Wales houden ze blijkbaar van ellenlange woorden. (Het woord van 16 letters hierboven betekent garnalenpasta) Met zicht op een Would-be helipad op het gazon, ontbeten we voor een tweede…

Gisteren was het tijd om afscheid te nemen van de zwaluwen en van de gastvrouw en haar zoon die Mangata Seaside uitbaten. Toen we hen een vruchtbare zomer toewensten, bedankten ze ons hartelijk. Ze vertelden ons dat ze tot vier jaar geleden ook nog een olijfboomgaard bezaten van 350 olijfbomen maar dat die jammer genoeg…