De luiken van onze kamer gingen gisterenochtend open en er brak terug een veelbelovende dag aan. Op het programma stond een uitstap naar de Deltebre, de monding van de machtige Ebro in de zee.

Voor we op stap gingen, kwam ik echter twee jammerlijke zaken te weten. We moesten binnen ontbijten en dat in een Parador met fantastische uitzichten in de vier windrichtingen. Begrijpe wie kan.

Ten tweede blijkt onze Parador fake te zijn! De echte werd vernietigd tijdens de Spaanse burgeroorlog en in 1976 werd op de fundamenten deze replica gebouwd. Tot zover authenticiteit en geschiedenis.

We droogden onze tranen en na een half uurtje rijden, grondig voorbereid met liters muggenmelk en zonnecrème, bereikten we één van de grootste ‘wetlands’ van Europa.

We gingen natuurlijk direct op zoek naar de flamingo’s die hier veelvuldig voorkomen. En we hadden enorm geluk want na enkele minuten spotten we al een paar mooie exemplaren (zie foto hierboven). Het waren weliswaar nog witte, ze moesten nog roos worden, maar toch.

Nog natrillend van de adrenalinestoot die deze ontmoeting had teweeggebracht, reden we nog een beetje rond in dit grote natuurreservaat met knalgroene rijstvelden, verkommerde speeltuinen en verdwaalde duinpannen.

Toen we ergens uitstapten en gingen wandelen, maakten we nóg twee spannende dingen mee. Eerst sprong een vis zomaar uit de Ebro en dan terug erin. Ongelooflijk.

En daarna leek het of we in de Bijbel terechtgekomen waren, in het hoofdstuk over de wonderbaarlijke visvangst, zie foto hieronder.

Moe van al die avonturen reden we naar L’Ampolla, volgens Wikipedia ‘een authentiek Spaans vakantie- en vissersdorp‘. Na ons bezoek heb ik die tekst verbeterd.

Nu staat er: ‘L’Ampolla dankt zijn uitzonderlijke charme aan de spoorweg op honderd meter van de zee, het lelijk blauw en groen geschilderde asfalt en de grote leegstand in het dorp.’

s Avonds daalden we nog eens af van onze berg en smeten ons in het feestgewoel van Tortosa.

Tot morgen!

Morgen om 18u30: La Canonja